นิราศธารโศก 8 โดย เจ้าฟ้ากุ้ง

นิราศธารโศก 8 (ต่อ)

บทชมสัตว์

ดูนกผกโผผาด บนอากาศดาษเหลือหลาย
ร่างไม้ไล่เรียงราย ย่อมเคล้าคู่พี่อยู่เดียว

สกุณินบินร่อนร้อง โผผาย
อากาศดาษเหลือหลาย ม่ายขู้
ร่ายไม้ไล่เรียงราย พลางพลอด
เมียเกลือกคลึงตัวผู้ พี่นี้เดินเดียว

กระเหว่าคิดเสียงนาง นางนวลพลางนึกนวลสมร
ชายชมพูคิดผ้าอร โนรีผ้าตาระกำเหมือน

เสียงกระเหว่าคิดนิ่มเนื้อ สรวลสอน
นางนวลครวญถึงสมร ขุ่นข้อง
ชายชมพูสีอ่อน แสงก่ำ
โนรีศตาระกำน้อง หมู่นั้นมีเหมือน

นกขมิ้นเหลืองขมิ้นเจ้า นกนอนเคล้าเคล้านงพงา
กวักกว่ากว่าจะมา เห็นยางเจ่าพี่เจ่าคอย

นกขมิ้นคิดขมิ้นเจ้า ลลายทา
แอ่นเคล้าพี่เคล้าพงา พี่เคล้า
กวักกว่ากว่าจะมา สมสู่
เห็นนกยางเจ่าเจ้า เจ่าแล้วเรียมคอย

ลับแลเร่งแลลับ นกหว้าขับไปว่าวอน
ชายใดได้ดวงสมร วานนกหว้าว่าขอคืน

นกลับแลเร่งแคล้ว ลับจร
นกว่าวอนว่าวอน ด่วนได้
ชายใดได้ดวงสมร เสมอชีพ
นกว่าวอนว่าให้ ส่งน้องขอคืน

นกอุกใครอุกนัก มาลอบลักอรรคชายา
นกกระเวนวานกระเวนหา วานนกออกออกชื่อเร็ว

นกอุกใครอุกพ้น ควรมา
ลอบลักอัคชายา ซ่อนไว้
นกกระเวนกระเวนหา จงทั่ว
นกออกออกชื่อให้ ด่วนด้วยการเร็ว

ตบยุงเคยโบกยุง กรานในมุ้งถือแส้วี
ยุงขบพี่ฤามี เพราะเพื่อเจ้าเฝ้าพยาบาล

นกตบยุงนึกน้อง เทพี
ถือแส้หมอบพัดวี ค่ำเช้า
ยุงขบพี่ฤามี สักหยาด
เพราะเพื่อนวลของเจ้า เฟ่าเฟื้ยมพยาบาล

ชมดเชียงตรึกกลิ่นเจ้า ทากระแจะเช้าเย็นวังเวง
กลิ่นน้องของเรียมเอง พี่รู้อยู่แดนใน

ชมดเชียงกลกลิ่นเจ้า กลเพรง
ทากระแจะวังเวง กลิ่นเกล้า
กลิ่นน้องของเรียมเอง หายห่าง
เรียมบ่รู้ว่าเจ้า อยู่ด้าวแดนใด

เห็นช้างที่งอนงา คนึงขนตาเจ้างอนงาม
ครวญใคร่ใจว้ำหวาม เจ้าสาวสวัสดิ์สารพัดงอน

งาคชงอนเฉิดช้อย ขึงขาม นึกหน้า
ขนเนตรนางงอนงาม ส่องเสื้อง
ครวญใคร่ใจว้ำหวาม หาอยู่
เรียมร่ำรำพึงเหนื้อง พรากน้องนานเห็น

เห็นทองรัดงาช้าง เรียมคิดบ้างนางตาตรู
แหวนประดับกับแหวนงู เจ้าสอดใส่ในนิ้วน้อย

ทองสวมงาคชไฝ้ ตาตรู
แหวนประดับแหวนงู รูปแก้ว
ถมยาศิลาทองดู มีมาก
สวมใส่นิ้วน้องแล้ว กรายช้อยชมงาม

เห็นสมุนเจ้าอุ่นเนื้อ คิดสมุนเสื้อเมื่อซับทรง
ขนกลับเข้ากับองค์ เสื้อริ้วทองปล้องน้อยงาม

เห็นสมุนอุ่นแอบเนื้อ แนบนอน
คิดสมุนเสมอสมร ใส่เสื้อ
ขนกลับเข้ากับอร องค์อ่า
เสื้อริ้วทองน้อยเนื้อ เอกปล้องขจิตงาม

น้ำธารสีเขียวเขียว ปลาเป็นเกลียวว่ายพรูพัน
รายเรียงเคียงคู่กัน แต่พี่อยู่ผู้เดียวดาย

ชลธินนิลเผื้อเฉก นิลวรรณ
ปลาว่ายพรูดูพัน แอบข้าง
ฝูงปลาย่อมชมกัน เคียงครุ่น
แต่พี่อยู่อ้างว้าง บ่นบ้าคนเดียว

นวลจันทร์นึกนวลสมร ปลาเนื้ออ่อนอ่อนเอวสาย
สมรย่างปลาย่างกาย นึกโชยชายกรายกรงาม

นวลจันทร์นึกผ่องหน้า เดือนหมาย
เนื้ออ่อนอ่อนเอวสาย สวาทหยิ้ง
สมรย่างปลานางกราย คนึงเนื่อง
ยูรย่างช่างเดิรพริ้ง เพริศพร้อมกรงาม

ปลาทุกทุกข์โศกละห้อย เห็นปลาสร้อยสร้อยอาไลย
แก้มช้ำเรียมช้ำใจ ด้วยไม่พบสบสมศรี

ปลาทุกทุกข์โศกด้วย อรไทย
ปลาสร้อยสร้อยอาไลย ขุ่นข้อง
แก้มช้ำพี่ช้ำใจ ใจฝ่อ
ด้วยไม่พบพานน้อง คลาศแคล้วสมศรี

โดย เจ้าฟ้ากุ้ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s