นิราศธารโศก 7 โดย เจ้าฟ้ากุ้ง

นิราศธารโศก 7 (ต่อ)

บทชมไม้ ชมอาภรณ์

พระเจ้าเกล้านรนาถ เสด็จยุรยาตรคลาศคลาไคล
ธารโศกเรียมโศกใจ ด้วยไกลน้องหมองอารมณ์

พระบาทนรนาถเจ้า กรุงไกร
เสด็จพยุหบาตรไป เถื่อนถ้อง
ธารโศกช่วยโศกใจ จักขาด
ด้วยพี่ไกลพักตรน้อง ขุ่นคล้ำอกกรม

พรึบพร้อมหมู่เสนา พลช้างม้าดากันไป
ทรงช้างระวางใน เทพลิลาหลังคาทอง

พรั่งพรูหมู่มากซร้อง เสนา
แตรแขกแตรลันดา แหร่แหร้
ทรงช้างระวางขวา สูงใหญ่
เทพลิลาหลังคาแหน้ ธินั่งไล้เลือนทอง

เครื่องสูงเคียงคู่กัน กลิ้งกลดคันเพียงขวัญตา
บังแสงพระสุริยา อีกโบกปัดพัชนีกาย

เครื่องสูงเคียงขู้เรียบ เรียงไสว
เขนพระขรรค์เดินใน รวางเขรื้อง
ง้าวงอนโตมรไชย เชิญแห่
โบกปัดพัชนีเยื้อง ยาบเลื้องทองวาว

เขาเจ้าเหล่าเขาแม่ นุ่งห่มแพรแลริ้วทอง
ขี่กูบขี่จำลอง ผ่องผิวหน้าอ่าองค์อร

สาวสนมกรมฝ่ายห้าม ทังผอง
นุ่งห่มเรืองริ้วทอง ก่องแก้ม
ขึ้นกูบขี่จำลอง ลายเลิศ
ผิวผ่องย่องยิ้มแย้ม เพริศหน้าตาเพรา

เรียมเห็นแต่นางอื่น ไม่ชูชื่นเหมือนสายใจ
คิดถึงคำนึงไป โหยละห้อยคอยเล็งแล

สาวฉกรรจ์สะพรั่งพร้อม นางใน
เห็นบ่เหมือนสายใจ ละห้อย
รำพึงตลึงไป เนืองเทวษ
พรากพรากน้ำเนตรย้อย มุ่งม้องคองแล

สุขรมย์ชมหมู่ไม้ ชมนกในไพรพงสถาน
เขาแดงแหล่งห้วยธาร ร่มรื่นสนุกขุกคำนึง

สุขรมย์ชมหมู่ไม้ เลือนลาน
ชมนกไพรพงสถาน หลากเหล้น
เขาเชียวทุ่งห้วยธาร รื่นรี่
ร่มรื่นลำน้ำเต้น แก่งก้องคนึงนาง

ไม้แก้วกลิ่นแก้วกราย หอมบวายวังเวงใจ
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย ว่ากลิ่นแก้วแล้วเรียมหา

ไม้แก้วแก้วพี่เยื้อง หอมสไบ
หอมกลิ่นหอมชวยไป ทั่วแคว้น
ทุกข์ลืมปลื้มอาไลย ลานกลิ่น
กลกลิ่นนางน้องแหม้น แต่เที่ยวแลหา

ไม้เกดคิดเกศนาง เมื่อสะสางเกล้าผมมวย
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าใจหาย

ไม้เกดคนึงเกศเจ้า สดสลวย
ถือเสนียดสางผมมวย เกศแก้
กลิ่นรื่นชื่นหอมรวย ดีหลาก
ว่ากลิ่นเจ้าเปล่าแท้ รุ่มร้อนใจหาย

มะกรูดสองแถวทาง คิดมะกรูดนางสางสะผม
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม กลิ่นขจรจายเรียมสบายใจ

ต้นมะกรูดสองเถื่อนถ้อง แถวพนม
มะกรูดเหมือนนางสะผม พ่างเพี้ยง
แก้เกล้าเจ้าผึ่งลม รวยระรื่น
ขจรสุคนธ์กลิ่นเกลี้ยง รื่นล้ำเรียมสบาย

ต้นน้ำดอกไม้เทศ กลิ่นวิเศษนึกเหมือนน้ำ
ดอกไม้ย้อมดอกคำ รำชมภูดูห่มงาม

น้ำดอกไม้เทศแท้ เปรียบปาน
น้ำกลิ่นเมืองเทศปาน กลิ่นเกล้า
สมรอดดอกคำจาน ขันคู่
รื่นร่ำชมภูผ้า ห่มเจ้าหอมงาม

การเกดเพศผิวเนื้อ ดูเหลืองเรื่อเยื่อใยทอง
หอมกล้าการเกดปอง เปรียบกลิ่นเจ้าเศร้าอับอาย

การเกดผิวผ่องเนื้อ รังรอง
เหลืองเนื้อเยื่อใยทอง ห่อนเศร้า
หอมกล้าการเกดปอง ปูนเปรียบ
กรายรอต่อตมูกเจ้า พ่ายแพ้อับอาย

ต้นกรายเหมือนนางกราย เดินหิ้วชายหมายตาคม
น้องนาฏผาดผายสม พี่รักเจ้าเท่าตัวเรียม

ต้นกรายคิดย่างเยื้อง เอวกลม
เดินหิ้วชายตาคม เลื่องหล้า
น้อยนาฏผาดผายสม ทิพรูป
พี่นี่รักแต่เจ้า เท่าด้วยตัวเรียม

อัญชันคิดอัญชัน ทาคิ้วมันกันเฉิดปลาย
ชำเลืองเยื้องตาชาย ชายชมนักมักแลตาม

อัญชันคนึงอ่าเจ้า โฉมฉาย
คิ้วเคลือบมันกันปลาย เฉิดช้อย
ชำเลืองเยื้องตาชาย เนืองนั่ง
ชมเพลินเดินคล้ายคล้อย บ่ายหน้าแลตาม

เรียมคนึงถึงนวลนาง หมู่ไม้สล้างชื่อช้างเช้า
คิดช่างนางชาญเฉลา ทำสิ่งใดได้งามดี

เรียมคนึงนวลแน่งเนื้อ นงเยาว์
ไม้ชื่อช้างเช้าเรา ว่าไว้
คิดนางช่างชาญเฉลา ฉลักภาพ
ทำสิ่งใดย่อมได้ รูปล้ำทรงดี

กุหลาบบานกลีบช้อย คิดกะทงน้อยวางพานทอง
หอมรื่นชื่นชมสอง หยิบดอกไม้ให้นางดม

กุหลาบกลิ่นเฟื่องฟุ้ง เนืองนอง
นึกกะทงใส่พานทอง ก่ำก้าว
หอมรื่นชื่นชมสอง สังวาส
หยิบรอจมูกเจ้า บ่ายหน้าเบือนเสีย

จำปาป่าบานบน คิดสร้อยสนเจ้าเคยกรอง
นอนแนบแอบอิงสอง เจ้าถวายพี่ที่บรรทม

จำปาบานชื่นช้อย เนืองนอง
คนึงสร้อยสนนางกรอง เกี่ยวแหน้น
นอนแนบแอบองค์สอง ไสเยศ
ถวายพี่วางบนแถ้น แว่นฟ้าบรรทม

พุทธชาตดวงน้อยน้อย คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย
จำปาสายสุดใจ แซมเกศเกล้าเจ้าถอดถวาย

พุทธชาตดวงน้อยกลิ่น เปรมใจ
เจ้าช่างกรองมาไลย เลิศแล้ว
จำปาเสียบแซมใน มวยมุ่น
หอมพี่ชมน้องแก้ว ถอหยื้นทูลถวาย

ลำดวนเจ้าเคยร้อย กรองเปนสร้อยลำดวนถวาย
เรียมชมดมสบาย พี่เอาสร้อยห้อยคอนาง

ลำดวนปลิดกิ่งก้าน สนสาย
กรองสร้อยลำดวนถวาย ค่ำเช้า
ชูชมดมกลิ่นสบาย ใจพี่
เอาสร้อยห้อยคอเจ้า แนบหน้าชมโฉม

มาลุดีดอกน้อยน้อย คิดเจ้าร้อยพวงมาไลย
เวลามานอนใน สวมมือพี่ที่ไสยา

มาลุดีกลกลิ่นเกลี้ยง เอาใจ
เจ้าย่อมร้อยมาไลย แต่งตั้ง
เพลาเข้านอนใน ไสยาสน์
สวมข้อมือพี่ทั้ง คู่ให้หอมรวย

นางนวลคิดนวลนาง ผลหมากปรางคิดปรางทอง
ช้างน้าวน้าวคอสอง ยามพี่น้าวเคล้าคลึงกัน

นางนวลนึกนิ่มเนื้อ นวลลออง
ปรางพี่นึกปรางทอง ก่องแก้ม
ข้างน้าวน้าวสอสอง จุมพิต
พี่น้าวเคล้าคลึงแย้ม ยั่วยิ้มชมกัน

เห็นไม้ชื่อเทพี คิดเทวีพี่ย่อมเคย
ภิรมย์ชมชวนเชย เมื่อไรเลยจะเห็นนาง

เทพีเป็นชื่อไม้ ฤาเสบย
คิดเมื่อเทวีเคย ครุ่นเคล้า
ภิรมย์ชมชวนเชย นอนแนบ
ไฉนจักเห็นหน้าเจ้า หนุ่มน้อยโฉมสมร

เห็นไม้ชื่อนางแย้ม คิดนางแย้มโอฐพริ้มพราย
สาวหยุดยุดมือชาย พี่ย่อมยุดสุดเสน่ห์ชม

นางแย้มเป็นชื่อไม้ สูงเสลา
ตรึกเมื่อแย้มโอฐเพรา เพริศหน้า
สาวหยุดยุดมือเรา ชมชื่น
พี่ยุดสุดเสน่ห์เกล้า กอดน้องชมเชย

ไม้ขนานเคยขนานหน้า หัวร่อร่าตาเมียงมัน
พุมเรียงเรียงหน้ากัน ยามเมื่อก่อนบ่ห่อนไกล

ไม้ขนานขนานแนบหน้า นวลจันทร์
หัวร่าตาเมียงมัน ต่อต้อง
พุมเรียงรื่นเรียงกัน พักตรแนบ
ยามเมื่อก่อนฤาน้อง ห่างผ้างเจียรไกล

จิงจ้อคราวพูดจ้อ ย่อมหริกร่อต่เย้ายวน
ไม่เรอเหมือนเรอสรวล หัวร่อรื่นชื่นชมศรี

จิงจ้อคราวพูดจ้อ เรียมกวน
หริกร่อก่อยียวน ยั่วยิ้ม
ไม้เรออย่างเรอสรวล พลางพลอด
หัวร่ารื่นชื่นพริ้ม ต่อต้องตาสมร

ต้นปริกคิดปริกตลับ เจ้าประดับพลอยแหวนราย
หีบแป้งแต่งก่องกาย อาบน้ำพัดผัดเป็นนวล

ปริกคิดปริกตลับเจ้า โฉมฉาย
นางประดับพลอยแหวนราย ร่วงรุ้ง
หีบแป้งแต่งสกนธ์กาย แลเลิศ
ทาแป้งพัดกลิ่นฟุ้ง ผองหน้านวลงาม

กลำพ้อจำเพาะนัก ไม่รังรักคิดรักอร
สีเสียดเสียดนางนอน หว้าวานว่าให้นางคืน

กลำพ้อจำเพาะแต่ด้วย สายสมร
รังรักนึกรักอร แนบข้าง
สีเสียดเสียดนางนอน นุชแนบ
วานว่าว่ามาบ้าง เร่งให้นางคืน

ไม้เลียบเลียบมาหมด ต้นสรรพะรศรสคำสมร
เชิงจำจำคำสอน ต้นส้มเช้าเช้าเคยฝาน

ต้นเลียบเลียบแล้วห่อน เห็นอร
สรรพะรศรสคำสมร สว่างไข้
เชิงจำจำคำสอน เรียมสั่ง
ต้นซ่มเช้าเช้าได้ ปอกเจ้าถวายยา

กลุมพอพอเรียมคิด เรียมฝ่อจิตมะฝ่อชุม
มะรุมทุกข์รึงรุม ต้นมังเรเรียมเร่หา

กลุมพอพอตรึกร้อน เพลิงสุม
ใจฝ่อมะฝ่อชุม หลีกเลี้ยว
มะรุมทุกข์รึงรุม อกอยู่
ต้นมังเร่เรียมเถี้ยว ร่ำร้องเร่หา

สรลสร้อยสร้อยหาน้อง ต้นมะต้องต้องตาไฉน
สบ้าบ้าจิตใจ ต้นไก่ไห้ไห้หานาง

สรลสร้อยสร้อยโศกด้วย นางไกล
หมากต้องต้องตาไฉน ห่างแก้ว
สบ้าบ้าจิตใจ จักขาด
ต้นไก่ไห้ไห้แล้ว ครุ่นให้คนึงนาง

กำจัดกำจัดพี่ มะตูมตีที่องค์อูร
หิ่งหายนางหายสูญ ต้นเต่าร้างร้างแรมปี

กำจัดจัดแล้วห่อน สมบูรณ์
มะตูมตีทรวงอูร ขัดข้าง
หิ่งหายเจ้าหายสูญ แลเปล่า
ต้นเต่าร้างเรียมร้าง อ่อนน้อยแรมปี

ไม้โรคคิดโรคา พังอาดยาชะโลมให้
มะไฟร้อนคือไฟ ต้นประเจ้าเคยประยา

ไม้โรคคนึงโรคร้อน ภายใน
พังอาดยาเย็นใส ลูบไล้
มะไฟเผ่าเพียงไฟ ลนลวก
ต้นประประยาให้ พี่เจ้าชะโลมเนือง

ชมพู่ชมพูนาง ช่างย้อมร่ำก่ำสีใส
แปลบปลาบทราบอกใจ ติดขลิบตาดประหลาทดี

ชมพู่กลิ่นพ่าเจ้า ตาตรู
สดชื่นชมพูดู ยอดย้อม
แปลบปลาบทราบในอู ระเรียม ไซ้นา
ติดขลิบตาดงามพร้อม เพริศหน้าสมสวย

ระกำลำลูกสล้าง คิดผ้านางตาระกำโฉม
สมรพี่มีขลิบโลม ใจทั่วโลกโศกศัลย์หาย

ระกำลำลูกขึ้น สองทาง
คนึงผ้าตาระกำบาง นิ่มน้อง
มีขลิบหยิบทรงพลาง โลมโลก แลนา
มีโรคโศกศัลย์ข้อง ขัดแค้นเห็นหาย

หงอนไก่คิดเหนือเศษ ชมพูเทศมีขลิบรอย
หน้าทองก่องสายสร้อย ห่มยางเยื้องชำเลืองแล

หงอนไก่คนึงผ้ากำ สาวสร้อย
ชมพูเทศมีขลิบช้อย กลิ่นเฝื้อง
หน้าทองน้องห่มลอย รางร่าง
เดินสำอางย่างเยื้อง แช่มช้าเหลือบแล

ทัมทิมตรึกผ้าสี น้องห่มมีสีทับทิม
ขลิบทองทั้งสี่ริม หน้ากระจายพรายพรุยทอง

ดอกแดงแสงก่ำไม้ คือพิมพ์ เดียวนา
นึกห่มสีทับทิม ก่ำผ้า
ขลิบมีสีด้านริม รึงรอบ
เส้นกระจายพรายหน้า อ่าพริ้งพรุยทอง

ไม้มะต้องต้องตาพี่ ตรีผ้าสีหมากสุกนาง
ติดขลิบหยิบห่มบาง เห็นรางรางพอยียวล

หมากต้องต้องเนตรเถี้ยว พลางพลาง นึกนา
ผ้าผ้าหมากสุกนาง หยุดยั้ง
ปลิวปลิวไสบบางบาง ยองย่อง
รางรางคู่คู่ตั้ง ใคร่เห็นยอนยอน

กรรณิกาก้านสีแสด คิดผ้าแสดติดขลิบนาง
เห็นเนื้อเรื่อโรงราง ห่มสองบ่าอ่าโนเน

ผ้าสีมีขลิบเนื้อ บางดี
ก้านกรรณิกาสี แสดเถ้า
โนเนนาดน้องลี ลาเลิศ
เมียมิ่งเรียมดูเจ้า ห่อนได้วางตา

ฟ่ายแดงพอสบตา พี่นึกผ้าสีแดงเอง
หอมกลิ่นฟุ้งวังเวง ติดขลิบใหญ่ไหมแกมทอง

เห็นฟ่ายแดงดอกต้น โกงเกง
คนึงผ้าสีแดงเอง อีกเหล้า
น้องห่มอ่าโถงเถง นวยนาด
ติดขลิบใหญ่ไหมเจ้า คั่นผุ้งแกมทอง

เห็นห่านในชลธี ถวิลผ้าสีลูกห่านสาย-
สมรพี่ติดขลิบพราย ทองช่องไหมในริ้วเรือง

เห็นห่านลงท่องท้อง ชลหลาย
สีลูกห่านผ้าสาย สวาทข้า
นึกนางห่มกรุยกราย โนนาด
ขลิบทองช่องไหมหน้า อร่ามล้วนทองทราย

บัวบานในคงคา นึกผ้าสีบัวโรยบาง
นวลลอองอ่องขลิบนาง น้องเราห่มลอยชายงาม

บัวบานงามพี่ดิ้น แดโดย
นึกผ้าสีบัวโรย กลิ่นเฝื้อง
ทรงขลิบอ่องชายโชย ยวลผาด
เห็นห่มสมบนเบื้อง บ่าเจ้าลอยชาย

ต้นครามพี่คิดผ้า สีฟ้าอ่อนอรเคยทรง
เรียมคิดติดขลิบวง เวียนรอบหน้าอ่าครุยทอง

ต้นครามนึกผ้าเจ้า บรรจง
สีฟ้าอ่อนอรทรง เลิศฟ้า
เรียมพิศติดขลิบวง เวียนรอบ
นางประดิษฐ์ติดหน้า อ่าฝั้นครุยทอง

ไม้มะพูดผ้าสาวสวัสดิ์ หน้าสีรัดติดครุยทอง
สดชื่นพื้นใบตอง พี่ชมสมเจ้าห่มรวย

มะพูดถวิลพ่าเจ้า นวลลออง
หน้าสีรัดครุยทอง ก่ำเนื้อ
สดชื่นพื้นใบตอง ขลิบมาศ
เรียมย่อมเชยชมเหมื้อ ห่มเหล้นตามวัน

มะม่วงไพรใบอ่อนมี คิดผ้าสีม่วงอ่อนแทน
ขลิบอ่าตาตักแตน หน้าทอทองกรองข่ายทรง

มะม่วงใบอ่อนเจ้า เรียมแหงน ดูนา
คิดมะม่วงอ่อนอรแทน ผิดผ้า
รึงขลิบตาตักแตน ริมเรื่อง
ถักทองกรองข่ายหน้า ประหลาทเจ้าเคยทรง

เรียมเห็นดวงอัคคี ถวิลผ้าสีควันเพลิงสมร
ขาวเหลืองห่มอรชร เห็นรักร่อนอย่างโชยชาย

หุงโภชน์ควันคื่นกลุ้ม อัคคี
ผ้าห่มควันไฟสี สวาทข้า
มีขลิบหยิบทรงสี ลาเลื่อน
เห็นรักร่อนอ่อนหน้า ย่างเยื้องโชยชาย

เห็นเมฆเบื้องบนฟ้า เรียมคิดผ้าโกหร่านาง
ขลิบทองย่องยงบาง เจ้าสบัดชายกรีดกรายงาม

เห็นเมฆลิ่วล่องฟ้า ชมพลาง
นึกพ่าโกหร่านาง ร่างน้อย
ขลิบทองย่องยงบาง ลนเลื่อน แววนา
เจ้าสบัดชายพ่าช้อย กรีดนิ้วกรายโฉม

บัวขาวคิดผ้าขาว งามเลิศล้ำส่ำน้ำดี
เจ้าห่มการพิธี หน้าเจ็ดชั้นคั่นทองรวย

บัวขาวคิดพ่าน้อง สาวศรี
ขาวฉ่ำน้ำเนื้อดี เอกนั้น
คราวสงฆ์พิธีมี โดยขนาด
เจ้าห่มหน้าเจ็ดชั้น เนื่องริ้วทองพราย

ผึ้งร้างพี่นึกปอง ผ้าขาวกรองลายดอกงาม
ย่อมห่มเข้าอาราม หน้าเจียรบาดประหลาทตา

ผึ้งหลวงรวงเก่าร้าง เรียมปอง
ผ้าห่มขาวผูกกรอง ลูกไม้
สำหรับพับเฉียงทอง ลอยดอก
หน้าเจียรบาดประหลาทให้ แซ่ซ้องชมโฉม

โดย เจ้าฟ้ากุ้ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s