มาลัยสองชาย โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

มาลัยสองชาย

เพื่อนฝัน กับโลกอันอึงอลสับสนแสน
เทียมเกวียนแห่งฝันใฝ่ไว้เพียงแมน เท้าเหยียบแน่นสำนึกสิทธิ์ติดเพียงดิน

ประเมินพจน์เพียงเล่ห์เรไรร่ำ ซุกความช้ำความชอกไว้ซอกหิน
แววความหวานหว่านรายเรียงสายพิณ วางแก้วจินตนาการบนพานทอง

เพชรรัตน์จรัสงามคือความรัก เป็นสร้อยศักดิ์สูงสุดแสนผุดผ่อง
ภพเหล่านี้ที่ฝันคือครรลอง เป็นแดนของคนเหงาซึ่งเนานาน

ขาดคนเขาเข้าใจมาลัยรส แผ่วแต่พจน์ลำนำแห่งคำขาน
สมเพชพบสบเพขรเพียงเศษพาน เขาให้ทานแทนค่าที่ค้าคบ

คนคนนี้มีฝันอันไพศาล ทะเยอทะยานเยื้องย่างอย่างสงบ
สลัดเศษเพชรร้าวแล้วก้าวทบ เขาอยากพบเพื่อนฝันนิรันดร

โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s