รถด่วนเที่ยวสุดท้าย โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

รถด่วนเที่ยวสุดท้าย

เพียงคิดพลาดคาดผิดไปนิดหน่อย คุณต้องพลอยคอยค้างบนทางเปลี่ยว
โอ้อาภัพอับจนเพียงคนเดียว จะนึกเหลียวไหนเล่าน่าเหงาใจ

เพราะหลงเด่นเล่นตัวมัวถือสิทธิ์ ทะนงจิตคิดเลือกและเสือกไส
จนโอกาสพลาดหมดรถผ่านไป จึงตื้นใจตันจิตอนิจจา

เสียดายเอยเคยหวงอ้อมทรวงอุ่น หมดละมุนเมื่อขาดปรารถนา
เสียดายฝันอันสวยด้วยศรัทธา หมดคุณค่าฝันค้างร้างคนครอง

ต่อนี้ไปใจคุณจะครุ่นคิด สำนึกสิทธิ์ขอบเขตเพศสนอง
ประตูรั้วหัวใจใช่ดานทอง สลักคล่องช่องกว้างคือทางดี

ละพยศลดทะนงลงเสียบ้าง เปิดหนทางพลางคอยไม่ถอยหนี
รอรถหลงคงเหลือถ้าเผื่อมี คว้าทันทีที่หมายท้ายขบวน

โอ้ดาวเลือนเดือนรางบนทางเปลี่ยว เพียงดายเดียวดึกลงคงกำศรวล
คอยจนท้อชะลอฝันอย่างรัญจวน คอยรถด่วนขบวนเดียวเที่ยวสุดท้าย

โดย เนาวรัตน์ พงษไพบูลย์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s