ลูกข่างของเล่นและความรัก โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

ลูกข่างของเล่นและความรัก

ฉันอกหักตามระเบียบเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่แววสังเวชซากเศษหวัง
ธงปราชัยชักปราดขึ้นพาดบัง ความจริงจังทั้งสิ้นจึงชินชา

เหวี่ยงลูกดิ่งทิ้งสายด้วยปลายนิ้ว มันวู่หวิวลิ่ววงลงหวือหวา
แล้วล้อสายร่ายกลับรับขึ้นมา เกลียวเชือกพาพันสายเป็นหลายเกลียว

สัมผัสเนียนความหน่วงที่พวงนิ้ว เฉื่อยเฉื่อยฉิวฉิวโรยโรยเสียวเสียว
เกลียวเชือกบิดสะบัดอยู่เพียงครู่เดียว ความแน่นเหนียวหน่วงสายคลี่คลายวง

ในความหมุนวุ่นวายคล้ายลูกข่าง คือความว่างที่วิ่งวนบนความหลง
อารมณ์เอิบเคลิบเคลิ้มเริ่มงวยงง เมื่อความคงที่คลายเกลียวสายใย

สายสวาทขาดลงตรงจุดนี้ ความหวังคลี่คลายวงจากหลงใหล
พลังรักลดตามความเป็นไป พันธะใจจึงสุดจะยุดยื้อ

อารมณ์คือเครื่องเล่นเป็นนามรูป ย่อมวาบวูบเวียนตามความยึดถือ
เมื่อใจแตกแหลกยับลงกับมือ ใครเล่าคือคนที่ขยี้มัน

โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s