มันจักไม่หายไป โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

มันจักไม่หายไป

เพียงขวดใบหนึ่งคว้างอยู่กลางคลื่น มิอาจขืนเกลียวชะตาพายุโหม
ในถิ่นท้องทะเลลึกอันครึกโครม บัดเดี๋ยวโถมเดี๋ยวถอยเลื่อนลอยไป

พเนจรร่อนเร่เหห่างฝั่ง สาหร่ายตรังตะไคร่คลุมเหมือนกลุ่มไหม
มันลอยเปื่อยเรื่อยเร้นเป็นจุดไกล เกินจะใฝ่ฝันซึ้งถึงแผ่นดิน

ดวงเอยดวงจิต ขุมความคิดหลั่งไหลไม่สุดสิ้น
เป็นสมบัติอันประเสริฐเกิดจากจินต์ ควรแต่รินลงทะเลแห่งเวลา

อันใดที่ถูกต้องของความคิด ย่อมวิจิตรเจิดแจรงในแหล่งหล้า
ไร้ลังเลรีรอต่อชะตา ทดลองค่าความคิดทุกทิศทาง

จุดหมายแห่งเมธีอยู่ที่คิด รวบรวมวิทยาการอันกว้างขวาง
ผนึกในขวดน้อยลอยระวาง เหวี่ยงไปกลางคลื่นแรงแห่งมนุษย์

และเมื่อฟ้าแจ่มใสในวันหนึ่ง ทะเลซึ่งราบรื่นคลื่นลมหยุด
มันจะคืนฝั่งคล้อยค่อยลอยรุด ด้วยหัตถ์แห่งความพิสุทธิ์ยุติธรรม

โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s