ไก่ โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

ไก่

ไก่ข้างบ้านขันปลุกทุกก่อนเช้า เคยนอนเฝ้าฟังซ้ำจนจำได้
มันบอก “ต้นสาเกโค่น” ตะโกนไกล รับกันไปต่อต่อโก่งคอร้อง

ต้นสาเกบ้านใครที่ไหนโค่น เฝ้าตะโกนโพนทนาหาเจ้าของ
หรือฝันเกาะกิ่งหักเสียหลักรอง  ตกใจต้องตื่นตะโกน “ต้นสาเก”

เพลินฟังเสียงฟังซ้ำจนจำได้ ช่างกระไรไก่เอ๋ยไม่เคยเห
เผ้าขานยามตามควรไม่รวนเร เหมือนบอกเวลาวันเปลี่ยนผันไป

นอนคอยเสียง “สาเกโค่น” จนรุ่งเช้า หูยังเฝ้าเฟือนหวังฟังเสียงไก่
แต่ไยหนอเงียบสนิทจนผิดใจ เงียบอย่างไม่เคยมีเช่นนี้เลย

แล้วเสียงเขียงจากครัวก็รัวถี่ ทำหน้าที่สุดท้ายหรือไก่เอ๋ย
เลือดติดมีดกรีดกระเซ็นเหมือนเช่นเคย หลั่งสังเวยเหล้าหวานวันมงคล

โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s