คืนหนึ่งในแควน้อย โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

คืนหนึ่งในแควน้อย

แพไม่ไผ่ไหลผ่านน่านน้ำน้อย ระเรื่อยลอยหลามหลากจากป่าเปลี่ยว
ผ่านเงื้อมผาผงาดง้ำน้ำควั่นเกลียว เกาะแก่งเรี่ยวเลี้ยวอ้อมค้อมคุ้งแคว

เดือนลอยทวนทิวฟ้าขึ้นมาแล้ว ประกายแพรวพรายระยับจับกระแส
ไกลแสนไกลในสายหมอกระลอกแร เรืองร่างแหหิ่งห้อยพร้อยไม้น้ำ

ในดงดึกลึกเร้นเห็นทิวเขา เป็นเงาเงางำทับชระอับอ่ำ
หมู่ยางยูงยืนซึมอยู่คลึ้มคล้ำ ยะเยียบฉ่ำเฉียบหนาว ณ ราวไพร

หริ่งเรไรร่ายไม้พิไรกล่อม ประโลมอ้อมราตรีที่หลับใหล
นกละเมอเพ้อผวามาไกลไกล แพไม้ไผ่ผ่านเลียบอย่างเงียบงัน

ภาพเช่นนี้นึกเห็นเป็นเพียงภาพ ยังกำซาบซึ้งจิตยามคิดฝัน
คิดถึงคนเคยพร่ำเพ้อรำพัน เมื่อไรกันคืนเช่นนี้จะมีมา

โอ้แม่กลองเมืองกาญจน์บันดาลจิต ให้หวนคิดคืนครองแม่กรองจ๋า
อย่าหลงมนต์เมืองเขาเจ้าพระยา เพี้ยง วาจาจงขลังยินยังเธอ

โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s