โคบุตร ๒๔ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๒๔ (ต่อ)

ทั้งสององค์่ทรงแลไม่เคยเห็น มุ่งเขม้นแล้วทรงพระสรวลสันต์
พระโคบุตรนึกอนาถประหลาดครัน ต้นไม้นั้นแต่ล้วนนางสล้างไป

ที่ใต้ต้นคนธรรพ์สะพรั่งอยู่ พระน้องดูให้เห็นเล่นใกล้ใกล้
ว่าพลางทางชวนกันเหาะไป สำราญใจชื่นจิตด้วยฤทธิรณ

ตอนที่ ๔ โคบุตรรบวิชาธร ฆ่าทัศกัณฐมัจฉาตาย

ฝ่ายคนธรรพ์กับพวกวิชาธร เหาะเร่ร่อนคอยระวังนารีผล
เห็นพี่น้องสององค์ในอำพน แต่ละตนเดือดดาลทะยานใจ

ด้วยหวงแหนแค้นเคืองเป็นที่สุด เหม่มนุษย์สองรามาแต่ไหน
แกว่งพระขรรค์หันเหาะระเห็จไป ทะลวงไล่บุกบั่นกระชั้นมา

พระโคบุตรหยุดถอดเอาแหวนก้อย ให้น้องน้อยใส่นิ้วพระหัตถา
เข้าโจมจับกับพวกวิทยา เสียงศาสตรากริ่งกร่างกลางอัมพร

ชิงพระขรรค์ฟันฟาดเสียงฉาดฉับ ศีรษะพับตกผางกลางสิงขร
ที่เหลือตายรายรอบเข้าราญรอน วิชาธรล้อมกลุ้มเข้ารุมองค์

พระรบรับจับมารแล้วโยนขว้าง เสียงผึงผางถูกเพื่อนเป็นผุยผง
ด้วยกำลังยั่งยืนกลางณรงค์ ดังครุฑยงเหยียบพญาวาสุกรี

วิชาธรอ่อนฤทธิ์ไม่อาจรบ น้อยกำลังหลีกหลบเอาตัวหนี
ที่วอดวายตายกลาดธรณี ที่หลบลี้หลีกลอดก็รอดตาย

พระพี่น้องสองราพากันเหาะ ลงจำเพาะเขาใหญ่เหมือนใจหมาย
เห็นซากศพวิทยาบรรดาตาย ทั้งกรกายขาดพลัดกระจัดกัน

หวนพระทัยใจจิตคิดสังเวช แสนสมเพชวิทยาที่อาสัญ
อ้ายเหล่านี้ไม่พอที่ทำดุดัน พระพูดกันพี่น้องทั้งสองรา

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s