โคบุตร ๒๓ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๒๓ (ต่อ)

สององค์ออกหน้าโถงพระโรงรัตน์ หน่อกษัตริย์ทรงแท่นอันเรืองฉาย
โองการสั่งอสุรีทั้งสี่นาย จงผันผายไปสถานสำราญใจ

แต่จงช่วยกรุณังระวังนิเวศน์ ทั่วขอบเขตนครังทั้งน้อยใหญ่
พนาสูรทูลสนองให้ต้องใจ ในกรุงไกรมิให้มีราคีพาน

สิบห้าวันจะผลัดกันมาสืบข่าว ให้สองท้าวปรีดิ์เปรมเกษมศานต์
แล้วกราบลาพี่น้องสองกุมาร เหาะทะยานหมายมาพนาลี

พระโคบุตรสุริยาวราฤทธิ์ สำราญจิตจากพระโรงอันเรืองศรี
เจ้าอรุณสุริยวงศ์ทรงมณี จรลีลอยลิ่วปลิวเมฆา

ออกจากรุงมุ่งหมายเข้าไพรระหง ทั้งสององค์ชมไม้ไพรพฤกษา
พระเหาะเรียงเคียงชมยมนา ลอยละลิ่วปลิวฟ้ารีบคลาไคล

พระสุริยงลงลับเหลี่ยมภูผา พระจันทราส่องสว่างกระจ่างไข
ทั้งสองชมจันทรานภาลัย มาตามในแถวทางกลางอารัญ

พระเหาะเรียงเคียงชมดาราราย แสนสบายคลายทุกข์เกษมสันต์
ศิลาลายพรายเลื่อมด้วยแสงจันทร์ ชี้ชวนกันทัศนาศิลาลัย

พระสุริยาฟ้าสางสว่างภพ กระจ่างจบในป่าพฤกษาไสว
ทั้งพี่น้องสองเหาะระเห็จไป ถึงเขาใหญ่สูงเงื้อมตระหง่านครัน

เป็นสี่เหลี่ยมสูงวิเวกเทียมเมฆมืด ดูโยงยืดยาวใหญ่ในไพรสัณฑ์
เหมือนเมฆมืดเมฆาเมื่อสายัณห์ พระชวนกันสององค์เดินตรงมา

ครั้นถึงที่เขาใหญ่ในไพรสณฑ์ แลเห็นต้นนารีผลบนเนินผา
ล้วนคนธรรพ์นักสิทธ์วิทยา เฝ้ารักษาแลล้อมอยู่พร้อมกัน

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s