โคบุตร ๑๖ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๑๖ (ต่อ)

ครั้นภาณุมาศผาดแผดแดดร้อนจัด สามกษัตริย์ต้องแสงนรังสี
พระเคลื่อนคล้อยลอยลงในพงพี จรลีร่มรื่นชื่นพระทัย

พระโคบุตรชวนน้องสองกษัตริย์ ชมพนัสหิมวาพฤกษาไสว
ที่ผลิดอกออกผลระคนไป วายุไกวกิ่งกวดเป็นวงกง

ชมพู่เทศเกดแก้วตะโกโกฐ ชะลูดโลดตุมกามหาหงส์
หันเหียนตะเคียนคางยางประยงค์ วัลย์เปรียงปรงปรูปรางตะลิงปลิง

ฝูงอีลุ้มแอบพุ่มอุโลกลับ กระสาจับไซ้ขนบนต้นสิง
กาลิงเลี้ยวไล่หานางกาลิง อัญชันชิงคู่เคียงอยู่เรียงกัน

นกกระเหว่าเฝ้าแฝงฝรั่งร้อง ฝูงยูงทองย่องเหยียบพะยุงขัน
สามกุมารเพลิดเพลินเจริญครัน แล้วพากันชมนกไม้ไพรพนม

ตามประสาทารกรักสนิท ไม่นึกคิดเคืองระคายเท่าปลายผม
สัพยอกหยอกเอินเพลินอารมณ์ จนแดดร่มเบี่ยงบ่ายลงชายไพร

พระชวนน้องสององค์ขึ้นเหาะเหิน งานเจริญรีบมาในป่าใหญ่
ลอยละลิ่วปลิวเมฆมาไรไร ประมาณได้ยามหนึ่งถึงธานี

สองกุมารทูลความไปตามเรื่อง นี่แลเมืองข้าน้อยทั้งสองศรี
โน่นปรางค์ทองของพระชนนี แต่เดี๋ยวนี้ใครจะอยู่ไม่รู้ความ

ได้ทรงฟังทั้งสองพระน้องนาฏ ลงปราสาทเถิดนะน้องอย่าเกรงขาม
แม้นมิใช่บิดาพะงางาม จงแจ้งความพี่จะทำให้หนำใจ

กุมาราพาองค์พระทรงเดช เข้านิเวศน์ปรางค์ทองอันผ่องใส
สามกษัตริย์อสุราก็คลาไคล เข้าห้องในปรางค์รัตน์ชัชวาล

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s