โคบุตร ๑๕ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๑๕ (ต่อ)

จะช่วยน้องให้ได้ครองคืนสถาน จงสำราญเถิดนะน้องอย่าหมองไหม้
พี่จะชุบกุมภัณฑ์ที่บรรลัย จึ่งจะไม่เป็นกรรมประจำกาย

พระหยิบยามาเคี้ยวแล้วเที่ยวพ่น กุมภัณฑ์พลได้กลิ่นก็กลับหาย
หมอบประนมก้มตัวด้วยกลัวตาย ต่างถวายอภิวันท์รำพันความ

ขอบพระคุณการุญชุบชีวิต ได้พูดผิดข้าน้อยนี้หยาบหยาม
ขอรองบาทมุลิกาพยายาม ไปติดตามกว่าจะสูญสิ้นชีวา

แล้วยักษีสี่นายถวายแก้ว อันเลิศแล้วเหาะได้ในเวหา
ทั้งสองดวงแต่ล้วนดีมีศักดา ปรารถนานึกได้ดังใจจง

พระรับแก้วแล้วตรัสกับขุนยักษ์ ท่านจงรักสุจริตจิตประสงค์
เราสงสารพี่น้องทั้งสององค์ เจ้าเชื้อพงศ์จักรพรรดิสวัสดี

เที่ยวทนทุกข์บุกป่าพนาเวศ น่าสมเพชใจนักนะยักษี
จะแก้ไขให้สองราคืนธานี อสุรีจงไปช่วยเราด้วยกัน

พนาสูรทูลความไปตามเรื่อง มิให้เคืองบาทมูลทูลผ่อนผัน
ให้สององค์พระกุมารสำราญครัน เหมือนทรงธรรม์อนุกูลกุมารา

ได้ฟังสารแสนสำราญอารมณ์รื่น พระชมชื่นแสนสนิทเสน่หา
พระยื่นแก้วแล้วตรัสจำนรรจา ถือจินดาเถิดน้องทั้งสองคน

เจ้ากุมแก้วแล้วเหาะไปตามพี่ ถึงบุรีเรืองรัตน์ไม่ขัดสน
สองกุมารกรานกราบจอมสากล แล้วกุมแก้วฤทธิรณไว้กับกร

พระโคบุตรสุริยาก็พาเหาะ ข้ามละเมาะเขาเขินเนินสิงขร
สามกษัตริย์อสุราพากันจร หมายนครลอยฟ้ามาบุรี

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s