โคบุตร ๘ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๘ (ต่อ)

ถึงลูกไปใช่จะลืมพระคุณแม่ ถ้าเว้นแต่ชีวังสิ้นสังขาร
แม้นบุญส่งคงสบายไม่วายปราณ จะเวียนมามัสการพระมารดา

ราชสีห์สุดที่จะทานทัด กลัวจะขัดเคืองลูกเสน่หา
จึงอวยพรสั่งสอนกุมารา แล้วให้ยาล้ำเลิศประเสริฐครัน

ถ้าเคี้ยวพ่นคนตายแล้วคลายรอด ไม่ม้วยมอดมรณาชีวาสัญ
พระรับยาอาลัยใจผูกพัน กันแสงศัลย์กราบบาทสิงหรา

โอ้แม่เจ้าคราวนี้จะนานแล้ว จงอยู่ครองห้องแก้วถ้ำคูหา
ไม่ปลดปลงลูกคงจะกลับมา แล้วอำลาราชสีห์ผู้พี่ชาย

ตั้งอารมณ์ข่มใจอาลัยรัก ค่อยหาญหักอาดูรให้สูญหาย
เสด็จจากห้องแก้วอันแพรวพราย พระทัยหายกลับมาโศกาลัย

เป็นหลายครั้งตั้งร่ำรำพันรัก แล้วหวนหักเสน่หาน้ำตาไหล
พระชุบเช็ดชลนาด้วยอาลัย แล้วหักใจจำทิศพระบิดา

เหาะละลิ่วปลิวคว้างมากลางเมฆ ลอยวิเวกมาในท้องพระเวหา
พระลอยลมแลชมอรัญวา ประมาณมาหลายคืนชื่นอารมณ์

ตอนที่ ๒ ปุโรหิตชิงบัลลังก์เมืองพาราณสี นางมณีสาครและพระอรุณไปพบยักษ์ ๔ ตน

จะกล่าวถึงขัตติย์วงศ์พงศ์กษัตริย์ พรหมทัตธิบดินทร์ปิ่นสนม
ครองพาราณสีบุรีรมย์ มีเมืองขึ้นมาบังคมไม่ขาดปี

มีเอกองค์ทรงนามประทุมทัศ เสวยราชสมบัติเกษมศรี
มีพระราชธิดาล้ำนารี ชื่อมณีสาครฉะอ้อนองค์

มีพระราชกุมารเสน่หา อนุชาน้องถัดนวลหง
ชื่ออรุณกุมารชาญณรงค์ ทั้งสององค์ลูกเจ้ายังเยาว์ครัน

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s