โคบุตร ๖โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๖ (ต่อ)

ราชสีห์มีจิตพิศวาส ด้วยองค์ราชโอรสพระสุริย์ฉัน
รักเสมอลูกยาไม่อาธรรม์ เกษมสันต์อยู่ในถ้ำอันอำไพ

กุมาราชันษาได้สิบทัศ งามจำรัสเหมือนองค์พระสุริย์ใส
กำลังเจ็ดช้างสารอันชาญชัย เพราะว่าได้กินนมนางสิงหรา

จะกล่าวถึงพระอาทิตย์บิตุเรศ พูนเทวษคิดถึงโอรสา
เสด็จจากรถชัยแล้วไคลคลา ถึงคูหาถ้ำแก้วอันแพรวพราย

เห็นโอรสลดองค์ลงโอบอุ้ม ประจงจุมพิตพักตร์พระโฉมฉาย
พระโลมลูบรับขวัญบรรยาย โอ้พ่อสายสุดที่รักของบิดร

พ่อมิได้อยู่เลี้ยงไว้เคียงพักตร์ เอาลูกรักฝากไว้กับไกรสร
ชนนีนางฟ้าสถาวร นั้นม้วยมรณ์แต่เจ้าคลอดออกจากครรภ์

พระกุมารฟังสารให้สงสัย จึงถามไถ่ราชสีห์ขมีขมัน
ไกรสรเล่าความหลังให้ฟังพลัน แจ้งสำคัญพระอาทิตย์เป็นบิดา

ศิโรราบกราบบาทบิตุเรศ ชลเนตรพรั่งพรายทั้งซ้ายขวา
พระสุริยันกันแสงด้วยลูกยา ทั้งสามสัตว์สิงหราก็โศกี

ครั้นเคลื่อนคลายวายโศกกันแสงศัลย์ พระสุริยันตรัสประภาษกับราชสีห์
จะให้นามตามวงศ์สวัสดี แทรกชนกชนนีเข้าในนาม

ชื่อโคบุตรสุริยาวราฤทธิ์ จงประสิทธิ์แก่กุมารชาญสนาม
ทั้งตรีโลกโลกาสง่างาม เจริญความเกียรติยศปรากฏครัน

พระอาทิตย์นิรมิตเครื่องประดับ ให้เสร็จสรรพล้วนเทพรังสรรค์
เป็นเครื่องทิพสาตราสารพัน ให้ป้องกันอยู่ในกายกุมารา

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s