โคบุตร ๕ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๕ (ต่อ)

ไม่เห็นใครที่จะให้นมเสวย เจ้าแม่เอ๋ยสุดอาลัยนะลูกแก้ว
เจ้าอยู่เถิดมารดาจะลาแล้ว กอดลูกแก้วโศกาด้วยอาลัย

แล้วก้มกราบสุริยันรำพันสั่ง พระระวังลูกยาในป่าใหญ่
พอสิ้นสั่งสุดสวาทก็ขาดใจ กลับคืนไปสู่สวรรค์ชั้นวิมาน

ปางพระสุริย์ใสวิไลลบ ให้ปรารภด้วยบุตรสุดสงสาร
ไม่เห็นใครที่จะได้พยาบาล พระสุริยกาลกอดบุตรเข้าโศกา

แล้วผันแปรแลไปเห็นไกรสร แม่ลูกอ่อนสถิตอยู่ในคูหา
พระอุ้มโอรสราชแล้วยาตรา ถึงพญาสิงหราชประกาศพลัน

ว่าดูราราชสีห์อันมีศักดิ์ โอรสรักเราเกิดในไพรสัณฑ์
กำพร้าแม่แต่คลอดออกจากครรภ์ จะให้ท่านเลี้ยงไว้ดังใจจง

เป็นบิดามารดาของทารก เราจะยกให้ตามความประสงค์
เวลาจวนเราจะด่วนไปอัสดง ต่อนานนานจึงจะลงมาเชยชม

ราชสีห์ปรีดิ์เปรมเกษมสันต์ บังคมคัลพระอาทิตย์อิศยม
ไว้ธุระสิงหราอย่าปรารมภ์ จะส่งนมเลี้ยงดูให้อยู่เย็น

แม้นโตใหญ่ได้พึ่งซึ่งพระเดช ช่วยปกเกศราชสีห์ไม่มีเข็ญ
อันลูกข้าทารกแม้นอยู่เย็น จะได้เป็นข้าไทเหมือนใจปอง

พระสุริยงทรงฟังไกรสรสัตว์ โสมนัสยินดีไม่มีสอง
ส่งลูกให้สิงหราน้ำตานอง อวยพรสองราชสีห์อย่ามีภัย

พระกอดจูบลูกยาน้ำตาหยด อุ้มโอรสเศร้าสร้อยละห้อยไห้
พระสงสารราชบุตรสุดอาลัย แล้วลาไกรสรไปเวไชยันต์

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s