โคบุตร ๓ โดย สุนทรภู่

โคบุตร ๓ (ต่อ)

ซึ่งโปรดน้องจะให้ครองวิมานสวรรค์ พระคุณนั้นล้ำฟ้าเวหาหาว
มิได้สนองครองคุณให้สิ้นคราว ด้วยเปลี่ยวเปล่าเอ้องค์ในดงแดน

แสนเสนาะเพราะล้ำหนอน้ำเสียง ช่างกล่าวเกลี้ยงเชิงฉลาดนั้นเหลือแสน
พี่เมตตาจะช่วยพาไปเมืองแมน ถึงมิแทนคุณได้เป็นไรมี

เหมือนมัจฉาสาครเป็นที่พึ่ง บุญแล้วจึ่งได้พบประสบศรี
ต้องประสงค์อยู่ตรงไมตรีดี ถึงแม้นมีสิ่งของไม่ต้องการ

นี่แน่เจ้าเยาวลักษณ์วิไลศรี เสียแรงพี่จงรักสมัครสมาน
อย่าพูดนักชักเยิ่นให้เนิ่นนาน จะเสียการไมตรีที่เรียมวอน

จงแย้มเยื้อนเบือนพักตร์รับรักบ้าง ประโลมนางแนบกายสายสมร
แสนสำราญอยู่ในร่มนิโครธร พระกางกรประดิพัทธ์วัจนา

อัศจรรย์บรรดาสาคเรศ อรัญเวศหวั่นไหวไพรพฤกษา
เทพทั้งตั้งโห่เป็นโกลา สนั่นป่าลั่นเสียงสำเนียงดัง

บรรดาฝูงเทพาวลาหก ก็ตื่นตกใจวิ่งไม่เหลียวหลัง
อึกทึกกึกก้องฆ้องระฆัง ด้วยกำลังพระอาทิตย์ฤทธิรงค์

สมสนิทพิศวาสนางสวรรค์ เกษมสันต์สบเชิงละเลิงหลง
แบ่งกำลังตั้งครรภ์ให้โฉมยง แล้วเอื้อนโองการตรัสกับกัลยา

อีกเจ็ดวันขวัญเข้าเจ้าคลอดบุตร เจ้าจะจุติไปสวรรค์ด้วยหรรษา
พี่อยู่ด้วยเจ้าไม่ได้ต้องไคลคลา ถึงเวลาเลี้ยวเหลี่ยมพระเมรุทอง

จะเร่งรีบไปทวีปข้างโน้นแล้ว แม่ดวงแก้วนพเก้าอย่าเศร้าหมอง
กลับชมพูจะมาอยู่ด้วยนวลละออง แม่อย่าหมองอารมณ์อยู่ร่มไทร

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s