นิราศสุพรรร ๓๘ โดย สุนทรภู่

นิราศสุพรรณ ๓๘ (ต่อ)

เกรี่ยงลว้าป่าปู่เจ้า เขากลัว
อยู่แต่นอกกรอกหวัว ไว่ซ้อง
แสกเส้าเค่ามามัว มืดน่า ตาแฮ
เด็กใหญ่ไม่รู้ฉ้อง ฉวากโว้งโพรงเซา

ตาลวดอวดอ้างเริ่ม เดิมที
โขลงไล่ไพล่ผลุนหนี เหนี่ยวไม้
เหนปล่องช่องแลกมี มุดลอด ตลอดแฮ
จึ่งปะพระเจดีได้ สลับต้นหนหลัง

ฟังผร่ำตำเรื่องรู้ บูราน
ศักสิทพิศฎานชาญ เชี่ยวแท้
ตรวดน้ำร่ำอธิถาน เทพช่วย ด้วยเอย
ขอปะพระปรอดแก้ สดวกได้ใบลาน

น้ำพึ่งครึ่งจอกตั้ง สังเวย
เชิญพระปรอดเสวย หว่างไม้
บุบผาบุชาเอย ช่วยชัก สลักแฮ
ซออ่านลานทองได้ ดุจข้าอาวร

หนึ่งครูผู่ภิเศศส้าง ปางหลัง
เชิญช่วยอวยสวัดิหวัง ไว่เท้า
ประโญดโปรดสัตสัง สารวัดสวัดิเอย
จึ่งจิตสิทธิแก่เกล้า กม่อมหมั้นกตันยู

อัพิวาทราตนหนั้ง ตั้งใจ
หวิดหวิดชิดเฉียดไฟ ฟอดผึ้ง
เทียรดับกลับจุดไฟ ส่องขเม่นเหนแฮ
สธุสพระปรอดขรึ้ง จอกแก้วแพรววาว

หญิบขึ้นลื่นหลุดเหล้ ปรอดเหลว
ไสเหน่งเปล่งปลอดเปลว ปลอบช้อน
ห่อนเหนเช่นองคเอว เล็ดฟ่ายคล้ายแฮ
หญิบหลุดปลุดปลิ้นปล้อน เปล่าคล้ายหายสูร

น้ำพึ่งครึ่งกระบอกตั้ง หวังริน
ฟอดฟอดปรอดกิน กบปล้อง
ควักขึ้นลื่นตกหิน หายเปล่า เล่าแฮ
หนุ่มห่อ….อยู่ซ้อง เปล่าคล้ายหายสูร

เกรี่ยงลว้าผ้าขอดเข้า เปล่าหาย
ใส่สลักหนักมือหมาย มั่นแท้
กลับลอดปลอดเปล่าดาย เดกกโดโครทเอย
ลื่นหลุดสุดกลแก้ เปล่าคล้ายหายสูร

หายลื่นคืนเข้ากบอก ออกถูน
รุ่มร่ำน้ำพึ่งสูน ซิ่นม้วย
ปรอดหายฝ่ายกองกูล ก่อกลับ ดับแฮ
เทียรท่อยพลอยหมดด้วย เด็กจ้องส่องแสวง

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s