นิราศสุพรรณ ๓๑ โดย สุนทรภู่

นิราศสุพรรณ ๓๑ (ต่อ)

ลูกปัดตัดให้สี่ สิบใบ
เกรี่ยงชอบยอบยิ้มละไม ใส่ข้อ
หมากพลูสู่สมใจา จันอับ พลับเอย
ถามกวั่งนั่งพูดจ้อ จวบแจ้งแสงสูร

รุ่งเช้าเข้าบ้านเกรี่ยง เลี้ยงเหลือ
แกงฟักผักพริกมะเขือ ค่างปิ้ง
อึ่งแย้แช่เขมเกลือ เกลียดขะยั่น กลั้นแฮ
เด็กบ่อชอบลอบทิ้ง ท่วยขว้ำซ้ำแสยง

หญิงชายฝ่ายเกรี่ยงล้อม พร้อมเพรียง
รักหนุ่มอุ้มแอบเคียง ใคร่พร้อง
สาวแก่แม่ม่ายเมียง มุ่งขยิ่ม ยิ้มแฮ
ทักเพรียกเรียกพี่น้อง นั่งเฝ้าเคล้าเคลีย

น้อยน้อยคอยหลีกเหลี้ยง เมียงเมิน
หญิงฉุดยุดหยอกเอิญ แอบข้าง
ผลักไสไล่เล่นเพลิน พลอยรรื่น ชื่นเอย
รุมรักชักชวนค้าง คิดหน้าอาไลย

ลูกปัดตัดแจกถั้ว ตัวคน
หมดย่ามตามยากจน จัดให้
ลาจากหยากตามปรน นิบัดหนุ่ม อุ้มเอย
ตากวั่งซั่งบุเรได้ เพื่อนด้วยช่วยนำ

ตามเกรี่ยงเลี่ยงเลี้ยวลัด ตัดทาง
หนาวไหน่ไม่มีรคาง ค่างเท้า
คงยาป่า ฝิ่นฝาง ฟุ้งรศ โอสถเอย
ต่างต่างย่างทรายเปล้า โปร่งฟ้าชาเกลือ

ปรายปรูปู่เจ้าเจด ตพังคี
ลักกระจั่นขันใชศรี แซ่ม้า
ใครเครือเดื่อดีหมี มื้อเหลกเดกเอย
เขามวกรวกรกฟ้า ฝิ่นต้นคนจาม

กทกรกกกกนากน้ำ ใจใคร
ราชดัตสลัดได ไข่เหน้า
พิษนาดพาดไฉน นากกภด กรดเอย
สอึกสอมซมเช้า ชิ่งช้าชาลี

มหาสดำคำไก่ต้น ทนดี
หางตะเค่เนระภูศรี ซ่มกุ้ง
ชาเลือดเหมือดคนมี สมอภิเภก เอกเอย
ลมป่วนหวนหอมฟุ้ง เปลือกไม้ใบยา

กำยานก้านกิ่งช้อย ย้อยยาง
คิดใคร่ได้สำอาง อบน้ำ
ยามไร้ไม่มีนาง เสน่หพี่ นี้เอย
สรี้นกลิ่นสรี้นศุขซ้ำ โศกเศร้าเช้าเยน

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s