นิราศเมืองเพชร ๒๐ โดย สุนทรภู่

นิราศเมืองเพชร ๒๐ (ต่อ)

ภุมรินบินว่อนเที่ยวร่อนร้อง เหมือนเสียงฆ้องหึ่งหึ่งล้วนผึ้งหลวง
เวียนประเวศเกษราบุปผาพวง ได้เชยดวงดอกไม้เหมือนใจจง

โอ้อกน้องท่องเที่ยวมาเปลี่ยวจิต ไม่มีมิตรที่จะชมสมประสงค์
กับหนูน้อยพลอยเพลินเที่ยวเดินวง ขึ้นถึงองค์พระเจดีย์บนคีริน

ต่างเหนื่อยบอบนอบน้อมอยู่พร้อมพรั่ง บ้างหยุดนั่งเอนนอนกับก้อนหิน
เห็นประเทศเขตแคว้นในแดนดิน มีบ้านถิ่นทิวไม้ไรไรราย

คีรีรอบขอบเขื่อนดูเหมือนเมฆ แลวิเวกหวาดหวั่นยิ่งขวัญหาย
เห็นทะเลเคหาหน้าหาดทราย ดูเรียงรายเรี่ยเรี่ยเตี้ยติดดิน

ได้ชมเพลินเมินมุ่งดูทุ่งกว้าง มีแถวทางเถื่อนท่าชลาสินธุ์
ฝูงวิหคนกกาเที่ยวหากิน บ้างโบยบินว้าว่อนบ้างร่อนเรียง

ที่ไร้คู่อยู่เดียวก็เที่ยวร้อง ประสานซ้องสกุณาภาษาเสียง
กินปลีเปล้าเขาไฟจับไม้เรียง กรอดเคียงคู่กรอดแล้วพลอดเพลิน

รอกกระแตแลโลดกระโดดแล่น กระต่ายเต้นตามลำเนาภูเขาเขิน
ที่ทุ่งกว้างกลางหนเห็นคนเดิน หาบน้ำตาลคานเยิ่นหยอกเอินกัน

ทั้งล้อเกวียนเดียรดาษดูกลาดเกลื่อน ทุกถิ่นเถื่อนทุ่งแถวแพ้วจังหัน
โสมนัสทัศนาจนสายัณห์ แล้วพากันเข้าในถ้ำน่าสำราญ

มีพระไสยาสน์พระบาทเหยียด คนมันเบียดเบียนขุดสุดสงสาร
พระทรวงพังทั้งพระเพลาก็ร้าวราน โอ้ชาวบ้านช่างไม่สร้างขึ้นบ้างเลย

ทั้งผนังพังทับอยู่กับถ้ำ โอ้นึกน้ำตาตกเจียวอกเอ๋ย
ดูว้างเวิ้งเชิงพนมน่าชมเชย ต่างแหงนเงยชมชะง่อนก้อนศิลา

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s