นิราศเมืองเพชร ๑๘ โดย สุนทรภู่

นิราศเมืองเพชร ๑๘ (ต่อ)

แล้วไปบ้านตาลเรียงเคียงบ้านไร่ ที่นับในน้องเนื้อช่วยเกื้อหนุน
พอวันนัดชัดน้ำเขาทำบุญ เห็นคนวุ่นหยุดยั้งยืนรั้งรอ

เขาว่าน้องของเราเป็นเจ้าสาว ไม่รู้ราวเรื่องเร่อมาเจอหอ
เหมือนจุดไต้ว่ายน้ำมาตำตอ เสียแรงถ่อกายมาก็อาภัพ

จะแทนบุญคุณมาประสายาก ต้องกระดากดังหนึ่งศรกระดอนกลับ
ได้ฝากแต่แพรผ้ากับป้าทรัพย์ ไว้สำรับหนึ่งนั้นทำขวัญน้อง

ไปปีหนึ่งครึ่งปีเมื่อมีลูก จะมาผูกมือบ้างอย่าหมางหมอง
แล้วมาเรือเหลือรำลึกเฝ้าตรึกตรอง เที่ยวฉลองคุณท่านทุกบ้านเรือน

แค้นแต่ขำกรรมอะไรไฉนน้อง เฝ้าท้องท้องทุกทุกปีไม่มีเหมือน
ช่างกระไรใจจิตไม่บิดเบือน จะไปเยือนเล่าก็รู้ว่าอยู่ไฟ

จึงฝากคำทำกลอนไว้สอนสั่ง เมื่อมิฟังพี่ห้ามตามวิสัย
พอวันพระศรัทธาพากันไป เที่ยวแวะไหว้พระอารามตามกำลัง

พระพุทธเจ้าหลวงสร้างแต่ปางหลัง สาธุสะพระนอนสิงขรเขา
ยี่สิบวาฝากั้นเป็นบัลลังก์ ดูเปล่งปลั่งปลื้มใจกระไรเลย

พระเนตรหลับทับพระบาทไสยาสน์เหยียด อ่อนละเมียดอาสนะพระเขนย
พระเจ้างามยามประทมน่าชมเชย ช่วยรำเพยพัชนีนั่งวีลม

แล้วนึกว่าหน้าหนาวมาคราวนี้ ถึงแท่นที่พระสถิตสนิทสนม
ยังมีแต่แพรหอมถนอมชม ได้คลี่ห่มหุ้มอุระพระประธาน

อุทิศว่าผ้านี้ของพี่น้อง ฝ่ายเจ้าของขาดรักสมัครสมาน
มาห่มพระจะให้ผลดลบันดาล ได้พบพานภายหน้าสถาพร

โดย สุนทรภู่

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s