นิราศพระประธม ๑๔ โดย สุนทรภู่

นิราศพระประธม ๑๔ (ต่อ)

ถึงวัดสิงห์สิงสู่อยู่ที่นี่ แต่ใจนี้พี่ไปสิงมิ่งสมร
ถึงตัวจากพรากพลัดกำจัดจร ยังอาวรณ์หวังเสน่ห์ทุกเวลา

ถึงวัดท่าท่าน้ำดูฉ่ำชื่น สำราญรื่นร่มไม้ไทรสาขา
คิดถึงนุชสุดสวาทที่คลาดคลา จะคอยท่าถามข่าวทุกคราวเครือ

ถึงบ้านกล้วยกล้วยกล้ายเขารายปลูก น้ำเต้าลูกเท่ากระติกพริกมะเขือ
กล้วยหักมุกสุกห่ามอร่ามเครือ อยู่ริมเรือเรียดทางข้างคงคา

คิดถึงเมื่อเรือน้องมาคลองนี้ จะชวนชี้ชมประเทศกับเชษฐา
สะอื้นโอ้โพล้เพล้ถึงเวลา สกุณาข้ามฝั่งไปรังเรียง

บ้างเริงร้องซ้องแซ่กรอแกรกรีด หวิวหวิวหวีดเวทนาภาษาเสียง
ลูกอ่อนแอแม่ป้อนชะอ้อนเอียง บ้างคู่เคียงเคล้าคลอเสียงซอแซ

เอ็นดูนกกกบุตรแล้วสุดเศร้า เหมือนบุตรเราเคียงข้างไม่ห่างแห
หวนสะอื้นฝืนใจอาลัยแล ได้เห็นแต่ตาบน้อยละห้อยใจ

ตะวันรอนอ่อนอับพยับแสง ดูดวงแดงดังจะพาน้ำตาไหล
ยังรอรั้งสั่งฟ้าด้วยอาลัย ค่อยไรไรเรืองลับวับวิญญาณ์

พระจันทรจรจำรูญข้างบูรพทิศ กระต่ายติดแต้มสว่างกลางเวหา
โอ้กระต่ายหมายจันทร์ถึงชั้นฟ้า เทวดายังช่วยรับประคับประคอง

มนุษย์หรือถือดีว่ามีศักดิ์ มิรับรักเริดร้างให้หมางหมอง
ไม่เหมือนเดือนเหมือนกระต่ายเสียดายน้อง จึงขัดข้องขัดขวางทุกอย่างไป

น้ำค้างพรมลมเฉื่อยเรื่อยเรื่อยริ้ว หนาวดอกงิ้วงิ้วออกดอกไสว
เกสรงิ้วปลิวฟ้ามายาใจ ให้ทราบในทรวงช้ำสู้กล้ำกลืน

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s