นิราศพระประธม ๓ โดย สุนทรภู่

นิราศพระประธม ๓ (ต่ิิอ)

บางหว้าน้อยน้อยจิตด้วยพิสมัย น้อยหรือใจจืดจางให้หมางหมอง
หมายว่ารักจักได้พึ่งเหมือนหนึ่งน้อง เห็นเจ้าของขายหน้าทั้งตาปี

ถึงวัดทองหมองเศร้าให้เหงาเงียบ เย็นยะเยียบหย่อมหญ้าป่าช้าผี
สงสารฉิมนิ่มน้องสองนารี มาปลงที่เมรุทองทั้งสองคน

ขอบุญญาอานิสงส์จำนงสนอง ช่วยส่งสองศรีสวัสดิ์ไปปัฏิสนธิ์
ศิวาลัยไตรภพจบสกล ประจวบจนได้พบประสบกัน

ทั้งแก้วเนตรเกสรามณฑาทิพย์ จงลอยลิบลุล่วงถึงสรวงสวรรค์
จะเกิดไหนได้อยู่คู่ชีวัน อย่ามีอันตรายเป็นเหมือนเช่นนี้

วัดประขาวขาวเหลือเชื่อไม่ได้ ด้วยดวงใจเจ้ามันคล้ำดำมิดหมี
แม่หม้ายสาวขาวโศกโฉลกมี เหมือนแม่ศรีสาครฉะอ้อนเอว

โอ้เคราะห์กรรมจำคลาดนิราศร้าง เพราะขัดขวางความในเหมือนไขว่เฉลว
ทั้งเกลียดลิ้นนินทาพาลาเลว เหมือนควันเปลวปลิวต้องให้หมองมอม

เสียดายแต่แม่ศรีเจ้าพี่เอ๋ย จะชวดเชยชวดชิดสนิทสนอม
เหมือนดอกไม้ไกลแดนเพราะแตนตอม ใครแปลงปลอมปลิดสอยมันต่อยตาย

บางบำหรุเหมือนบำรุบำรุงรัก จะพึ่งพักพิศวาสเหมือนมาดหมาย
ไม่เหมือนนึกตรึกตรองเพราะสองราย เห็นฝักฝ่ายเฟือนลงด้วยทรงโลม

พอสิ้นแพแลล้วนสวนสงัด พยุพัดฮือฮือกระพือโหม
ยิ่งดึกดาววาววามดังตามโคม น้ำค้างโซมแสนหนาวให้เปล่าใจ

บางขุนนนท์ต้นลำภูดูหิ่งห้อย เหมือนเพชรพร้อยพรอยพร่างสว่างไสว
จังหรีดร้องซ้องเสียงเรียงเรไร จะแลไหนเงียบเหงาทุกเหย้าเรือน

โดย สุนทรภู่

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s