นิราศพระประธม ๑ โดย สุนทรภู่

นิราศพระประธม

สันนิษฐานว่าสุนทรภู่แต่งเมื่อลาสิกขาแล้ว สุนทรภู่น่าจะเดินทางเมื่อปี พ.ศ.๒๓๘๕ ช่วงหน้าหนาว อันเป็นฤดูน้ำขึ้น ชาวบ้านสามารถพายเรือไปถึงบริเวณพระเจดีย์ได้ ด้วยองค์พระเจดีย์นั้นอยู่บนที่ดอน หากไปในหน้าแล้ง ก็จะต้องเดินเท้ากันเข้าไปไกลๆ

พระประธมเจดีย์ หรือพระปฐมเจดีย์ในสมัยนั้น มิใช่องค์ที่เห็น ณ ปัจจุบันนี้ แต่เป็นเจดีย์รูปโอคว่ำ เหมือนสัญจิเจดีย์ในอินเดีย มีการบูรณะกันมาหลายครั้ง มาบูรณะเป็นองค์พระเจดีย์เช่นปัจจุบัน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในนิราศเรื่องนี้ สุนทรภู่ยังได้เล่าถึงตำนานของพระยากง พระยาพาน ตามที่ได้ฟังจากชาวบ้านมาไว้ด้วย

นิราศเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ได้ทราบถึงประวัติหลายๆ ส่วนในชีวิตของสุนทรภู่ สุนทรภู่ได้กล่าวถึงสตรีหลายนางที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิต ด้วยลีลากลอนอันเศร้าซึ้งรันทดยิ่งนัก บุคลิก ลักษณะ กระทั่งชื่อของสตรีเหล่านั้น ได้มาปรากฏอยู่ในงาน “พระอภัยมณี” ของสุนทรภู่หลายท่านทีเดียว

ในงานนิราศของสุนทรภู่ทุกเรื่อง ที่แต่งขึ้นภายหลังการเสด็จสวรรคตของ “พระผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร” คือ องค์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย สุนทรภู่จักต้องรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นของพระองค์ และถวายพระราชกุศลทุกครั้ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s