เพลงยาวถวายโอวาท ๗ โดย สุนทรภู่

เพลงยาวถวายโอวาท ๗ (ต่อ)

ข้างฝ่ายไสยไตรเวทวิเศษนัก ให้ยศศักดิ์สูงสง่าเป็นราศี
สืบตระกูลพูนสวัสดิ์ในปัฐพี  ได้เป็นที่พึ่งพาเหล่าข้าไท

ซึ่งทูลความตามซื่ออย่าถือโทษ ถ้ากริ้วโกรธตรัสถามตามสงสัย
ด้วยวันออกนอกพรรษขอลาไป เหลืออาลัยทูลกระหม่อมให้ตรอมทรวง

เคยฉันของสองพระองค์ส่งถวาย  มิได้วายเว้นหน้าท่านข้าหลวง
จะแลลับดับเหมือนดังเดือนดวง ที่แลล่วงลับฟ้าสุธาธาร

ถึงมาเฝ้าเล่าที่ไหนจะได้เห็น ด้วยว่าเป็นขอบเขตนิเวศน์สถาน
จะตั้งแต่แลลับอัประมาณ เห็นเนิ่นนานนึกน่าน้ำตากระเด็น

ต่อโสกันต์วันพระองค์ทรงสิกขา จะได้มานอบนบได้พบเห็น
ให้ใช้สอยคอยเฝ้าทุกเช้าเย็น มิให้เต้นโลดคะนองทั้งสององค์

ด้วยเหตุว่าฝ่าพระบาทได้ขาดเสร็จ โดยสมเด็จประทานตามความประสงค์
ทูลกระหม่อมยอมในพระทัยปลง ถวายองค์อนุญาตเป็นขาดคำ

ในวันนั้นวันอังคารพยานอยู่ ปีฉลูเอกศกแรมหกค่ำ
ขอละอองสองพระองค์จงทรงจำ อ่านเชื่อคำคนอื่นไม่ยืนยาว

อย่างหม่อมฉันอันที่ดีแลชั่ว ถึงลับตัวก็แต่ชื่อเขาลือฉาว
เป็นอาลักษณ์นักเลงทำเพลงยาว เขมรลาวลือเลื่องถึงเมืองนคร

แผ่นดินหลังครั้งพระโกศก็โปรดเกศ ฝากพระเชษฐานั้นให้ฉันสอน
สิ้นแผ่นดินสิ้นบุญของสุนทร ฟ้าอาภรณ์แปลกพัตร์อาลักษณ์เดิม

หากสมเด็จเมตตาว่าข้าเก่า ประทานเจ้าครอกฟ้าบูชาเฉลิม
ไม่ลืมคุณทูลกระหม่อมเหมือนจอมเจิม จะขอเพิ่มพูนยศให้งดงาม

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s