เพลงยาวถวายโอวาท ๕ โดย สุนทรภู่

เพลงยาวถวายโอวาท ๕ (ต่อ)

อันเผ่าพงศ์วงศาสุรารักษ์ สามิภักดิ์พึ่งปิ่นบดินทร์สูร
ที่สิ่งไรไม่ทราบได้กราบทูล จึงเพิ่มพูนภาคหน้าปรีชาชาญ

ประเพณีที่บำรุงกรุงกษัตริย์ ปฏิพัทธิ์ผ่อนผันความบรรหาร
ต่างพระทัยนัยน์เนตรสังเกตการ ตามบุราณเรื่องราชานุวัตร

จงพากเพียรเรียนไว้จะได้ทราบ ทั้งกลอนกาพย์การกลปรนนิบัติ
หนึ่งแข็งอ่อนผ่อนผันให้สันทัด ตามกษัตริย์สุริย์วงศ์ดำรงดิน

อนึ่งแยบยลกลความสงครามศึก ย่อมเหลือลึกล้ำมหาชลาสินธุ์
เร่งฝึกฝนกลการผลาญไพริน ให้รู้สิ้นรู้ให้มั่นกันนินทา

อันข้าไทได้พึ่งเขาจึงรัก แม้นถอยศักดิ์สิ้นอำนาจวาสนา
เขาหน่ายหนีมิได้อยู่คู่ชีวาแต่วิชาช่วยกายจนวายปราณ

ซึ่งเปรียบปรายหมายเหมือนเตือนพระบาท ให้เปรื่องปราดปรีชาศักดาหาญ
แม้นหากฝ่าละอองไม่ต้องการ โปรดประทานโทษกรณ์ที่สอนเกิน

ด้วยรักใคร่ได้มาเป็นข้าบาท จะบำราศแรมร้างไม่ห่างเหิน
เป็นห่วงหลังหวังใจให้เจริญ ใช่จะเชิญชวนชั่วให้มัวมอม

พระมีคุณอุ่นอกเมื่อตกยาก ถึงตัวจากแต่จิตสนิทสนอม
จะจำไปไพรพนมด้วยตรมตรอม ทูลกระหม่อมเหมือนแก้วแววนัยนา

พระองค์น้อยเนตรซ้ายไม่หมายร้าง พระองค์กลางอยู่เกศเหมือนเนตรขวา
ความรักใคร่ไม่ลืมปลื้มวิญญาณ์ ได้พึ่งพาพบเห็นค่อยเย็นทรวง

สามิภักดิ์รักใคร่จะไปเฝ้า พระทูลเกล้าก็ยังอยู่ที่วังหลวง
จะสั่งใครไปเล่าเขาก็ลวง ต้องนิ่งง่วงเหงาอกตกตะลึง

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s