เพลงยาวถวายโอวาท ๑ โดย สุนทรภู่

เพลงยาวถวายโอวาท ๑

ควรมิควรจนจะพรากจากสถาน
จึงเขียนความตามใจอาลัยลาน ขอประทานโทษาอย่าราคี

ด้วยขอบคุณทูลกระหม่อมถนอมรัก เหมือนผัดพักตร์ผิวหน้าเป็นราศี
เสด็จมาปราศรัยถึงในกุฎี ดังวารีรดซาบอาบละออง

ทั้งการุณสุนทราคารวะ ถวายพระวรองค์จำนงสนอง
ขอพึ่งบุญมุลิกาฝ่าละออง พระหน่อสองสุริย์วงศ์ทรงศักดา

ด้วยเดี๋ยวนี้มิได้รองละอองบาท จะนิราศแรมไปไพรพฤกษา
ต่อถึงพระวยาอื่นจักคืนมา พระยอดฟ้าสององค์จงเจริญ

อย่ารู่โรคโศกเศร้าเหมือนเขาอื่น พระยศยืนยอดมนุษย์สุดสรรเสริญ
มธุรสชดช้อยให้พลอยเพลิน จะต้องเหินห่างเหทุกเวลา

ไหนจะคิดพิศวงถึงองค์ใหญ่ ทั้งอาลัยองค์น้อยละห้อยหา
มิเจียมตัวกลัวพระราชอาชญา จะใส่บ่าแบกวางข้างละองค์

พาเที่ยวชมยมนามหาสมุทร เมืองมนุษย์นกไม้ไพรระหง
ต่อรอนรอนอ่อนอับพยับลง จึงจะส่งเสด็จให้เข้าในวัง

แต่ครั้งนี้วิบากจากพระบาท ใจจะขาดคิดหมายไม่วายหวัง
มิสูญลับดับจิตชีวิตยัง จะเวียนบังคมบาทไม่ขาดปี

แม้นไปทัพจับศึกก็นึกมาด จะรองบาทบงกชบทศรี
สู้อาสากว่าจะตายวายชีวี ด้วยภักดีได้จริงทุกสิ่งอัน

ขอฉลองสองพระองค์ดำรงรักษ์ ช่วยฉัดชักชุบย้อมกระหม่อมฉัน
ให้ยืนเหมือนเดือนดวงพระสุริยัน เป็นคืนวันเที่ยงธรรมไม่ลำเอียง

โดย สุนทรภู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s