โคลงอักษรสามหมู่ 2 โดย พระศรีมโหสถ

โคลงอักษรสามหมู่ 2 (จบ)

บัวบึงตุมตุ่มตุ้ม กลางตม
สูงส่งทงทานลม ล่มล้ม
แมลงเม้าเม่าเมาฉม ชมซราบ
รูรู้รู้ริมก้ม พาดไม้ไซรรอ

ภูมรารองร่องร้อง ชมกัน
วิงวู่พรูมาปัน ปั่นปั้น
ลางร้างร่างรางผัน เร่เริ่ม
รอยร่อยร้อยรังขั้น นิ่มไว้ในรวง

มือลิงแบแบ่แบ้ เมียงชาย
โจนจู่ชูฉวยบาย บ่ายบ้าย
กินไบไบ่ไบ้ขลาย เป็นโภชน์
ซุมซุ่มซุ้มยามช้าย ซ่อนซ้อนนอนใน

ลิงยียำย่ำย้ำ ดวงชราม
สุกห่ามตามกาลยาม ย่ามย้าม
เสือร้ายร่ายรายตาม โคคล่ำ
คางค่างค้างโจนข้าม ค่าไม้ไปมา

โคแดงแรงแร่งแร้ง รุยราย
จับไผ่ไทรเทริงหวาย หว่ายหว้าย
ควายเสี้ยวเสี่ยวเสียวปลาย เขาโค่ง
หวงห่วงห้วงน้ำก้าย เกี่ยวเกี้ยวเครียมครึม

ไก่แกมหญองหญ่องหญ้อง รายรุย
เอยนมี่ชนีครางหุย หุ่ยหุ้ย
พ่านฟ้องฟ่องฟองลุย ชลเชี่ยว
หือหื่อหื้อผีหวุ้ย หว่ายร้องขะนองไพร

เอลาไลไล่ไล้ เลียเหลียว
ส้าหินบินฉวยเหญียว เหญี่ยวเหญี้ยว
สารส้างส่างสางเทียว โทลท่อง
สุมสุ่มสุ้มไม้เอี้ยว ราบร้าคากิน

เดิรดินดาลด่านด้าน โดยทาง
เสือไล่ไซ้ซอนหาง ห่างห้าง
แฝงฟุ้งฟุ้งฟุงกวาง วาวิ่ง
รนร่นร้นคนช้าง ซอกซุ้มรุมหา

ชายชวนสองส่องส้อง แสวงกัน
เสื้อเสื่อเสือสราวทัน คว่างคว้า
คุบค้นค่นคนสัน คูคลาศ
ซอนซ่อนซ้อนแหล่นหล้า เหนื่อยเน้งเลงแลง

หางนางลาล่าล้า พเนจร
เอยนย่พจำบังออน อ่อนอ้อน
เดิรเคียวเคี่ยวเคี้ยวหอน หาเพื่อน
ฟันฟั่นฟั้นเนื้อก้อน คายเว้เร่กิน

เลงแลยางย่างย้าง ชุมชิง
ปลาเปลี่ยนเวียรไวดิง ดิ่งดิ้ง
ซิ้วซ้องซ่องซองพริง พรูพราศ
บ้างบ่างบางน้ำกลิ้ง โลดคว้าค่าคาย

ลงรอนำน่ำน้ำ กงกัน
ยับย่อยลอยเป็นบัน บั่นบั้น
รุนค้ำค่ำคำหยัน ไพเพิด
คลองคล่องคล้องไม้กั้น เกี่ยวค้อนฟอนฟู

กาน้ำดำด่ำด้ำ ชนางแฝง
หนองเหือดเดือดดินรแหง แห่งแห้ง
ไซ้สี้สี่สีแขวง พรูพราศ
สุ้มสุ่มสุมทุมแร้ง ร่อนรู้ดูไกล

คิดราคาค่าค้า ปูปลา
คลุมคลื่นฝืนเรือชา ช่าช้า
เสียกล้องกล่องกลองกา ภานโภชน์
ยานย่านย้านยังช้า ช่องน้ำลำทาง

โดย พระศรีมโหสถ

โคลงอักษรสามหมู่ 1 โดย พระศรีมโหสถ

โคลงอักษรสามหมู่ 1

พลพฤนท์จนจ่นจ้น ทวนทิว
เหินโห่โยธากริว กริ่วกริ้ว
พัวพ้องพ่องพองปลิว เปลววาบ
โอโอ่โอ้ฬารหลิ้ว ลี่ล้ำฦๅหาย

เสนาสูสู่สู้ ศรแผลง
ยิ่งค่ายทลายเมืองแยง แย่งแย้ง
รุกร้นร่นรนแรง ฤทธิ์รีบ
ลวงล่วงล้วงวังแว้ง รวบเร้าเอามา

ขุนหารหันหั่นหั้น โอนเอา
ฮึงเฮยเวยชาวเรา เร่าเร้า
จรีสั้นสั่นสันเบา ลิวโลด
ลางล่างล้างเมืองเข้า ทุ่มทู้กรูไป

พรียพลรนร่นร้น พลเขา
ปีนป่ายทลายทลวงเผา เผ่าเผ้า
สท้านท่านทานเรา ดูยาก
ลอมล่อมล้อมฟางเข้า จ่อข้ายขจายลง

อยามนต์พนพ่นพ้น ฉมวยฉมำ
ยิงยืนปืนเปลวดำ ด่ำด้ำ
แยงย้อยย่อนยอนพลำ เทรทรวด
เข้าเข่าเขาล้มขว้ำ ม่วยม้วยกวยแกว

เมืองนะคอนค่อนค้อน คัดทวาร
ขุดเขื่อนเลือนลำตาล ต่านต้าน
คึกค้นค่นคนหาร หาทั่ว
ซอนซ่อนซ้อนซับบ้าน แย่งยื้อฤๅหลอ

ลวนลามลวงล่วงล้วง กินมัน
ขันแข่งแวงวาวกัน กั่นกั้น
ปืนก้องก่องกองควัน เพลิงพลุ่ง
รวมร่วมร้วมรุมฟั้น เฟื่องฟุ้งฟุงเมือง

นายกองกูกู่กู้ แพรไหม
เย็บล่วมนวมข่าบไถ ไถ่ไถ้
ยามเช้าเช่าเชาไทล แหลนโล่ห์
แทงแท่งแท้งเราให้ เรื่องรู้พรูหนี

ฤทธิราญรอนร่อนร้อน ทุกเมือง
บุญแบ่งแจงจอมเลือง เลื่องเลื้อง
รู้เรื้องเรื่องเรืองเปลือง แปลนโลกย์
แม้นแม่นแมนมาเสื้อง ต่อตั้งพังหนี

ยูงยางเปลาเปล่าเปล้า เขียวขำ
เรียมรมลมชวยลำ ล่ำล้ำ
ใบก้านก่านกานอำ พรเพริศ
คลุมคลุ่มคลุ้มง่าง้ำ ฉ่าชื้อฦๅเสีย

รังกาแกแก่แก้ กินหลัง
แม่พ่อพอมายัง ยั่งยั้ง
แร้งรุ้งรุ่งรุงรัง เร่ร่อน
รานร่านร้านแฟงตั้ง ฉาบช้ำยำยี

จิบจับเจาเจ่าเจ้า รังมา
จอกจาบจั่นจรรจา จ่าจ้า
เค้าค้อยค่อยคอยหา เห็นโทษ
ซอนซ่อนซ้อนสริ้วหน้า นิ่งเร้าเอาขวัญ

นกน้อยยายย่ายย้าย หนีไฟ
สนสื่อฤๅปามไต ไต่ไต้
ยุงเย้าเย่าเยาไกว หางร่อน
เฟือยเฟื่อยเฟื้อยเอนไม้ โยกย้ายกรายตาย

เขาขันคูคู่คู้ เคียงสอง
เยื้องย่างนางยูงทอง ท่องท้อง
ทิวทุ้งทุ้งทุงมอง มัจฉราศ
เทาเท่าเท้ายางหย้อง เลียบลิ้มริมธาร

มุจลินท์ลิ่นลิ้น เลียชล
ไส้ใส่ใสเสียงกล จั่นแจ้ว
ขุ้มไข้ไข่ไขขน พองคลี่
ยุงยุ่งยุ้งย้ายแหว้ว หวี่หวู้พรูตอม

โดย พระศรีมโหสถ

กาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ 2 โดย พระศรีมโหสถ

กาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ 2 (จบ)

ฉาบฉมอมชราบชู บินวี่วู่สู่ภุมรี
โกสุมหุ้มอับศรี วารีเพรียวเหี่ยวดูดาย

ฉาบฉมอมอู้มโอช บินบน
สมสู่ภูมรีรน ร่อนไม้
โกมุทอุดดมคนธ โรยร่วง
เหี่ยวหายมลายรศไร้ เปลี่ยวแล้วดูดาย

ทรามสงวนด่วนเดาถนัด บดุจสัตว์กัดกลิ่นอาย
รักแก้วแล้วฤาคลาย บผายจากพรากนฤมล

ทรามสงวนด่วนขึ้งขุ่น อารมณ์
ใช่สัตวลัดแลงชม ชราบเหล้น
รักแล้วแก้วเกลียวกลม สมอยู่
บบ่ายคลายคลาเว้น ห่างร้างถึงยาม

ตัวเรียมเทียมจามรี เชื้อชาตรีถี่ถนอมขน
ข้องหนามท่ามกลางคน เสียชนมสู่อยู่ปลดไป

เรียมเทียมจามรีรู้ สงวนขน
ข้องหนามท่ามกลางคน ไล่ล้อม
เสียชีวิตรบคิดตน น้องนาฏ
อยู่เปลื้องเคืองคนอ้อม ออกพ้นคงคืน

กลชายหลายลิ้นแลบ คมปแปลบแสบเสียวใจ
เคียวคดกดตรงไฉน ปราไศรยแสร้งแกว่งทอดตัว

กลชายหลายลิ้นฬ่อ ลวงหญิง
ความสัจตัดไฉนจริง หนึ่งน้อย
เคียวคดกดตรงจริง ฤาซื่อ
ปากเปล่าเล้าโลมร้อย เล่ห์ล้วนลวงหญิง

เรียมฤาคือบันทัด ช่างชาญดัดขัดเกลาขยัน
ทอดเขียนเรียนพระธรรม์ ใช่สันเคียวเบี้ยวบิดงอ

ใจเรียมเทียมดุจด้วย บันทัด
คนช่างเกลาเหลาดัด รอบรู้
ทอดเขียนระเมียนอรรถ ธรรเมศ
ใช่อันสันเคียวคู้ คดค้อมคมหนา

ปากอย่าตาพริบเพื่อน กลิ้งกลอกเกลื่อนเลื่อนใบบัว
คิดมาหน้าใคร่หัว มีผัวไพ่ไฝ่กลางสนาม

ปากอย่าตาเพ่งเผื้อน พรูพรับ
ชลในใบบัวกลับ กลอกกลิ้ง
คิดมาน่าสรวลศับท์ ไพเพิด
ลำไพ่ในผัวทิ้ง ทอดไว้ในสนาม

นงนุชสุดสวาศเฮย พี่บเคยเอ่ยคำงาม
รักแล้วแก้วเกลากาม กล่าวถามน้องห้องหอทงัน

นงนุชสุดเสน่ห์ล้ำ สงสาร
พี่บ่เคยเฉลยหวาน หว่านเหล้น
รักน้องสนองในการ พารฤกษ์
ถามข่าวกล่าวฤาเว้น สิ่งสร้างหอทงัน

หน้าหัวตัวเต่าคับ ใครจะนับจับเหวี่ยงยอ
ยื่นหัวกลัวต้องตอ หดคอเข้าเจ่าหลบหาย

หน้าหัวตัวต้อมเต่า ตุงหลัง
ผู้ใดใฝ่แสวงหวัง เหวี่ยงเว้น
ยื่นหัวกลัวตอฝัง แฝงอยู่
หดคอตอเข้าเร้น ด่าวดิ้นดินเลน

คำจริงสิ่งเรียมบอก คือช้างออกงอกงางาม
มีมันปั่นเหลือลาม บขามค้อนห่อนหดคืน

คำจริงสิ่งนี้พี่ ฤาถอย
งาพญาสารสอย แส่ค้อน
มีมันปั่นหมายคอย ลามไล่
ไม่ขามความเยินย้อน ห่อนหย้นคืนหลัง

คำชายหมายขีดน้ำ ลบเลือนกล้ำคำกลับกลาย
ร่องรอยถอยถมหาย ลิ้นชายล่อส่อเสมอกัน

คำชายหมายขีดน้ำ เลือนลบ
เส้นบหายมลายกลบ เกลื่อนสน
รอยร่องท่องแถวหลบ หลายเลิศ
แยบคายลายลมลิ้น ล่อเลี้ยวโลมหญิง

ตัวพี่นี้กล่าวสาร คือเหล็กจารลานแผ่นผา
เส้นสายลายเลขา เป็นปรากฏสรดฤาหาย

คำพี่ที่แกล้งกล่าว เฉลยสาร
คือเหล็กจารลานกลาง อ่านแจ้ง
แลเห็นเส้นสายจาร ลายเลิศ
รจนาปรากฏแกล้ง แต่งไว้ฤาหาย

ลิ้นงูพรูพรายแพร่ง ลิ้นลมแต่งแห่งชายไฉน
ดุจกันหวั่นจงใจ แก้ไขคล่องต้องติดตาม

ลิ้นงูพรูพรายแพร่ง พรายหลาย
ลิ้นเล่ห์เปรลมชาย กล่าวเกี้ยว
ดุจกังหันเหินหาย โปรยเปล่า
แก้ไขใจคดเคี้ยว ล่อลิ้นลาวล

ตราชูดูทางเที่ยง บบ่ายเลี่ยงเหวี่ยงเสมอกัน
ลิ้นเดียวเหนี่ยวกลางคัน บผันปลิ้นลิ้นเรียมเหมือน

ตราชูดูลิ้นดิ่ง เดียวตรง
บบ่ายคลายเอนลง เงี่ยง้ำ
เตรียบตรูคู่คำองค ยมเรศ
ชั่งบาปบุญบุญก้ำ กึ่งลิ้นเรียมเหมือน

เกรือกเปรียบเทียบพระลอ บสู่ขอต่ออาษา
ทำอุคร์สนุกเสน่หา ปืนยาพิศม์ติดตรึงตาย

กลก่อลอราชร้าง เมืองมา
บสู่อยู่อาษา หนึ่งน้อย
ทำอุคร์สนุกเสน่หา สองราช
เขายิงสิ่งสรรพร้อย ร่างเร้าเสียสกล

ตัวเรียมเทียมบูรณก เหาะเหินผงกผกผยองไป
อาษาฝ่าเอาใจ พิธูรไท้ได้นางงาม

ตัวเรียมเทียมด้วยดุจ บูรณก
ไปพะนันขันสกายก บาศไท้
อาษานาคนาลก ลุลาภ
พระพิธูรไปได้ ท่านท้าวอวยนาง

เกรือกเปนเช่นภูมี กรุงจลณีขี่เมืองขวาง
บ่รู้ผู้ลักนาง ไปทางไต้ไม่ติดตาม

เกรือกเปนเช่นไท้เทพ จลณี
ศักดิ์ใหญ่ไกรษรสีห์ คคู้
เขาลักอัคเทวี ลีลาด
ทางได้ไป่ฤารู้ อยู่ร้างฤาตาม

เรียมคือพระสุทน บ่คิดชนม์ก่นทางไป
ข้ามเขาเซราซฤกไพร นานไกลสบพบมะโนหะรา

เรียมคือนฤเบศไท้ สุทน
บุกป่าฝ่าเซราชล เชี่ยวช้า
เดิรเดียวเปลี่ยวใจจน ทนเทวศ
ตามนางทางเทียมฟ้า เช่นเชื้อสาวสวรรค์

เกรือกเหมือนเงื่อนบพิตร รถสิทธิสนิทนนทา
รุกริบสิบสองพะงา ควักตาให้ใส่ขุมขัง

เกรือกเหมือนเงื่อนท้าวผ่าน สากล
รักมารดาลมัวมนท ข่าวไข้
สิบสองจองทันอน ทการเนตร
แล้วส่งลงขุมให้ ร่ำร้อนฤาเสบย

บหลงจงหญิงพาล พระกุณาลสารใส่ใจ
หญิงร้ายส่ายเสียไกล พิดไสมยอยู่คู่ครองสอง

ไม่หลงจงจ่อด้วย หญิงพาล
ในกุณาลสารปาน เปรียบไว้
เปนรเบียบเทียบเทียมทาน ธรรเมศ
หญิงร้ายขจายกลไหม้ หลีกเลี้ยวแลงหนี

เกรือกเกลื่อนเหมือนพาลี ได้มารศรีปรีปึงไป
ฝากน้องต้องติดใจ พิดไสมยอยู่คู่เคียงเอง

เกรือกเหมือนเงื่อนเมื่อครั้ง พาลี
รับนุชอุดดมศรี ฝากน้อง
เสียสัตย์ตัดชนม์ชี พิตรนาศ
เอาเองเพลงปืนต้อง ท่าวล้มไลลาญ

กล่าวจริงยิ่งปานกระษัตร ธตรฐตรัสตัดขาดใย
สู้ละพระรามไป ป่าไกลฉิบสิบสี่ปี

ใจจริงสิ่งนี้พี่ ถือสัตย์
เอาเยี่ยงเพียงจักรพรรดิ์ ผ่านหล้า
คงคำกำจัดรัตน์ ราเมศ
สิบสี่ปีไปช้า ฆ่ามล้างฝูงมาร

โดย พระศรีมโหสถ

กาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ 1 โดย พระศรีมโหสถ

กาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ 1

ร่าย

ศรีสิทธิจิตรสกนธ พิมลพิมตประนตประนม บังคมคัลอัญชวลี ตรีนรเทพผู้ห้าวท้าวผู้หาญ เรืองฤทธิชาญไชยเดช อันวิเศศวิศาล ถ้วนสบสถานตระศักดิ์ จงบริรักษช่วยชี้ ทิศที่ทางใด ผี้ง่ายไสจงได้เหน ขอเปนที่กางที่กั้น กลฉัตรตั้งร่มรมยเกษี ศัลยแสนทวีหมื่นไหม้ จากอยุธยาไทย ที่พึ่งพูนเกษม

กาพย์ห่อโคลง

หญิงชายหลายส่ำซ้อง มามีก้องถ้องแถวทาง
ฝูงบ่าวสาวสำอาง รางชางแกล้งแต่งดูงาม

หญิงชายหลายส่ำซ้อง โนเน
ฝูงบ่าวสาวสรวลเส ยั่วยิ้ม
ดูงานผ่านโลเก ศวรราช
แต่งแง่แพร่พรายพริ้ม พรึบพร้อมพรูมา

ราตรีศรีส่องฟ้า แสงสว่างหล้าฉ่าฉาวชล
คับคั่งนั่งเสียดสน ดูกลเหล้นเต้นหนังรำ

ราตรีศรีส่องฟ้า แสดงโฉม
แสงสว่างกลางโพยมโจม แจ่มฟ้า
มหรสพจบการโลม ใจโลกย
เบียนบ่ายรายเรียงหน้า นั่งล้อมเล็งแล

ลายชายลายนุ่งเกี้ยว ยกย่างเลี้ยวเอี้ยวโอนดู
ดอกไม้ใส่ห้อยหู พรั่งพรูบ่ายม่ายเมียงหญิง

ลายชายลายนุ่งเกี้ยว เกไล
ยกย่างพลางจงใจ จ่อชู้
ทัดเพยียเขี่ยกันไร เพราเพริด
เมียงม่ายกลายกลางสู้ เสียดส้องแลหา

เทวครีศรีสรดแสรง คาดชายแครงแบ่งทองท่อ
เสื้อหย้นหม่นศรีมอ เลื่อมตอเกลี้ยงเมี่ยงโอ่อม

เทวครีศรีเส้งแสด สรรพางค
คาดกร่ายชายทองวาง ร่วงรุ้ง
ศรีฟ้าผาสนองบาง เยาย่อง
อมเมี่ยงเชียงชมดฟุ้ง กลิ่นกลุ้มใจหญิง

เดิรกลางพลางดีดนิ้ว ชูชายหิ้วผิ่วนำเพลง
บ่าวหนุ่มครุ่มเสียงเครง วังเวงหวั่นปั่นใจหญิง

เดิรกลางพลางดีดนิ้ว นำเพลง
ฝูงบ่าวพราวพรูเครง เพรียกพร้อม
หญิงฟังหวั่งใจเลวง รศราค
แย้มอยู่ภู่เฟื่องห้อม เสียดซ้องตาแล

เยื้องกรายผายลีลา สาวสอดตาหว่าใจหวัง
ลักแลแต่เบื้องหลัง ดูหนังหน่ายบ่ายเบือนมา

โชยชายกรายแกว่งเยื้อง ลีลา
สาวหนุ่มชุมชายตา ต่อต้าน
ลักแลแต่ไกลมา เมียงม่าย
นอกปึ่งคนึงในห้าน หื่นเร้าเสียวสมร

ผาดเหนเพญผ่องหน้า โฉมหลากหล้าอ่าเอวกลม
คิ้งก่งทรงในนม แต่งผมไปล่ไรเพริดเพรา

ผาดเหนเพญภาคเนื้อ นวลนม
ตุมเต่งเลงไรผม ไปล่แปล้
อกแบนแอ่นเอวกลม กาเมศ
คิ้วก่งทรงในแท้ แยบยิ้มเปรมปราย

ผิวพรรณกรรณเกษแสง นุ่งท้องแดงแต่งเชิงชาย
ห่มหิ้วริ้วทองพราย เดิรกรายนาดผาดกลางฝูง

ศรีพรรณกรรณเกษเยื้อง ยูรหงษ์
นวยเน่งแฝงฝูงพงษ์ พวกพ้อง
ท้องแดงแต่งชายผจง ลายเลิศ
ห่มสะใบใยหญ้อง หริ่งริ้วทองพราย

ละมุนบุญแต่งแล้ว ละม่อมแก้วแผ้วผันผาย
ละไมไปล่ชูชาย ละเมียดม่ายบ่ายชำเลือง

ละมุนบุญแต่งแกล้ง เกลาเฉลา
ละม่อมกล่อมกลมเปลา เปล่งแก้ม
ละไมไปล่งามเอา ใจโลกย
ละเมียดเอียดละอายแต้ม ต่อล้อฤามี

รศรวยชวยชราบชู้ หลงใหลสู้อยู่จนตาย
หื่นหวนป่วนใจชาย ฤาคลายได้ไฝ่ฝันหา

รศรวยชวยชราบชู้ ชายใด
หลับตื่นมลืนหลงไหล คคว้าง
หื่นหวนป่วนปองใจ รึงราค
ฤาใคร่ไคลคลาข้าง แนบเนื้อนวลสมร

สองแลแปรต้องกัน สองกระสัลปั่นใจหา
สองใฝ่ใคร่กรีธา สองตาต่อจ่อใจหวัง

สองแลแปรต่อต้อง ตากัน
สองใส่ใจยวนยรร ย่อนไส้
สองหวังหญั่งความศัลย์ สมโยก
สองป่วนกวนกามไหม้ รุ่มร้อนหวนโหย

วันนี้พี่พอพบ มาบันจบสบสมนาง
กล้องแกล้งแต่งสรรพางค จะวายเจ้าเปล่าไปฤา

ยามเอยนวันนี้พี่ พอพบ
บุญบ่ายชายมาจบ หนุ่มเหน้า
กล้องแกล้งแต่งงามสบ ตาโลกย
เรียมจะละวางเจ้า เปล่าเปลื้องไปฤา

แมลงภู่สู่เกษร บห่อนเว้นเผ่นพาดคฤา
เอาชราบอาบถูกถือ กระพือปีกผีกแฝงตัว

แมลงภู่สู่ต้องกลีบ บัวบาน
กลั้วกลิ่นบินเมียงมาลย ย่ามย้ำ
เอาชราบอาบคนธาร รวยรื่น
ปีกป้องปคองพานซ้ำ ซ่านฟุ้งหอมหวน

บกลัวตัวจผิด ชีวิตรม้วยด้วยบุษบง
กลิ่นกลั้วมัวเมาหลง ระวงย้ำฉ่ำดวงมาลย

บกลัวตัวต้องสิ่ง เสียชนม์
ใจจ่อต่อโกมล ซุ่นไซ้
อบอาบส่ายเสาวคนธ์ ยีย่ำ
คลึงเคล่าเอารศไล้ ลูบล้วงดวงมาลย

หะห่ายหน่ายใจนัก แมลงภู่จักรักบัวบาน
ชมชราบอาบคนธาร สำราญแล้วแผ่วผันหนี

หะห่ายหน่ายหน้าใคร เสสรวล
แมลงภู่สู่ฤาสงวน ดอกไม้
ชมชราบอาบเอานวล รวยรื่น
กลั้วกลิ่นยินรศได้ เหญื่อแล้วบินหนี

โดย พระศรีมโหสถ

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.